Μου είπαν , ότι η προσχώρησή μου στην ΕΟΚ, θα μου διασφάλιζε
την Δημοκρατία, τα προσωπικά μου δικαιώματα, θα μου εξασφάλιζε μία ανοικτή
αγορά όπου θα μπορούσα να πουλώ και να
αγοράζω προιόντα χωρίς δασμούς.
Μού άρεσε η ιδέα. Η Ευρώπη
στα μάτια μου, ήταν ένας χώρος γεωγραφικός, που τον είχα συνδέσει με την πρόοδο, τον
διαφωτισμό, τα δικαιώματα του ανθρώπου, και βέβαια σαν ένας χώρος ενότητας, κρατών
όπως η Γαλλία , που ήταν αντίθετη με την πολιτική της Αμερικής, την χούντα, το
ξεπούλημα της Κύπρου.
Ηταν βλέπετε στην αρχή της Μεταπολίτευσης και το 80% περίπου της
εκλογικής δύναμης των κομμάτων ήταν υπέρ της ΕΟΚ. Συντέλεσε και το ότι, οι φωνές που ήταν
αντίθετες με την εισχώρησή μας, δεν χρησιμοποιούσαν σοβαρή επιχειρηματολογία
αλλά συνθήματα, που περισσότερο γέλιο προκαλούσαν παρά προβληματισμό.
Μπήκαμε το 1981, και λίγους μήνες μετά , το 1982, μου
γεννήθηκαν οι πρώτες αμφιβολίες. Στον πόλεμο των Φώκλαντς, η Γαλλία πουλούσε τους
πυραύλους με τους οποίους η Αργεντινή βύθιζε τα Εγγλέζικα πλοία. Άρχισα να
αναρωτιέμαι. …Που είναι η Ευρωπαική Αλληλεγγύη;
Εν τω μεταξύ, συνέχεια πλήθαιναν οι φωνές ότι «πάμε να
κτίσουμε την Ευρώπη των Λαών και των Εθνών». ……. Μού άρεσε η ιδέα. ……Για
καλοσκεφτείτε το. ……. Διατηρείς την ταυτότητά σου, τις ιδιαιτερότητές σου, μέσα
σε ένα καθεστώς ανθρώπινων δικαιωμάτων, με ελευθερία οικονομική, όπου ισότιμα
με αξιοπρέπεια οι λαοί και τα έθνη, θα προκόβουν θα προοδεύουν και θα αναπτύσσονται.
Ασε και το άλλο. Τα σύνορά μας λέει, θα ήταν και σύνορα της Ευρώπης. Τέρμα ποια
οι ανησυχίες για πόλεμο, τέρμα ποια οι υπέρογκες αμυντικές δαπάνες.
Το 1992 δεν πανηγύρησα. ……. Δεν κατάλαβα καλά καλά, πότε
υπογράφηκε η Συνθήκη του Μααστριχ……ούτε το 2007 κατάλαβα πότε υπογράφηκε η
συνθήκη της Λισσαβώνας.
Βλέπετε ήμουν απορροφημένος, με Ευρωπαικές Εκλογές, με
Ευρωπαικές Οδηγίες, με Ευρωπαικούς Επίτροπους, Ευρωπαικά Δικαστήρια, και κυρίως με δικαίωματα του Ευρωπαίου
πολίτη.
Σήμερα 15 Οκτωβρίου 2013, είμαι όχι απλά προβληματισμένος
αλλά βαθειά απογοητευμένος.
Τα σύνορά μου δεν είναι Ευρωπαικά.Δικαιώματα σαν ευρωπαίος πολίτης δεν έχω, δεν έχω καν
ανθρώπινα δικαιώματα. Η εκπαίδευση, η υγεία, η εργασία, και κυρίως η
αξιοπρέπεια δεν υπάρχουν. Η Ευρωπαική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών , των εθνών
και των πολιτών είναι αστείο…… Διαπιστώνω ότι ένας Αφρικανός στο Παρίσι ή στο
Λονδίνο, απολαμβάνει πολύ περισσότερα δικαιώματα, αξιοπρέπεια από εμένα τον Έλληνα
Ιθαγενή. Υπερφορολογούμαι εγώ ο Ευρωπαίος πολίτης, λες και βρίσκομαι υπό καθεστώς
σκλαβιάς, ή είμαι δούλος ή αιχμάλωτος πολέμου.
Η λογική ότι «τα
σκατώσαμε εμείς οι βρωμιάρηδες και
τεμπέληδες Ελληνες»,
συγγνώμη αλλά μόνο θυμό μου προκαλεί. Εγώ ο Ευρωπαίος πολίτης, Ελληνας Ιθαγενής
, δεν σκάτωσα τίποτα απολύτως. Δούλευα 10 με 12 ώρες την ημέρα. Εγώ και ο
εργοδότης μου πλήρωνα ασφαλιστικές εισφορές το 50% του μισθού μου. Πλήρωνα τους
φόρους μου, αγόραζα γερμανικά και γαλλικά προιόντα ως επι το πλείστον. Και βέβαια ψήφιζα για το ευρωκοινοβούλιο
υποψήφιους κομμάτων , που κατά πλειοψηφία ανήκαν στο Λαικό ή στο Σοσιαλιστικό
Ευρωπαικό κόμμα. ……………. Τι «σκάτωσα» εγώ ο «βρωμιάρης» Ελληνας
Ιθαγενής; ……….. Τι το διαφορετικό έκανα εγώ από τον μέσο Γάλλο ή Γερμανό;……..
έπαιρνα μήπως παραπάνω δάνεια;………. από πού ; από αυτά που ενέκρινε η Τράπεζα της
Ελλάδος που στην ουσία είναι Υποκατάστημα της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας;….
Ή μήπως φταίω γι αυτούς
που ψήφιζα; …….Μέλη του Λαικού και Σοσιαλιστικού Ευρωπαικού κόμματος δεν ήταν
και είναι;
Ή μήπως, φταίω για τις μίζες
που έπαιρναν οι πολιτικοί μου; …….. ποιος τους λάδωνε;…Γερμανικές και Γαλλικές
εταιρείες δεν ήταν «οι έτεροι της δωροδοκίας», που ……κακώς ….κάκιστα…… δεν
έκατσαν στο σκαμνί ……μαζί με όσους τα πήραν.
Δεν είμαι μόνο απογοητευμένος. Είμαι βαθειά θυμωμένος, και
πολύ μα πάρα πολύ προβληματισμένος.
Με κορόιδεψαν και με εξαπάτησαν. Όλα όσα μου είπαν και μου
υποσχέθηκαν, όχι μόνο, δεν βγήκαν αληθινά, αλλά το αντίθετο.
Δεν έχω τίποτε ποια να ελπίζω από την Ευρωπαική Ενωση. ……..
δεν έχω καταλάβει, γιατί θα πρέπει να παραμείνουμε ……εκεί……
Δεν κατάλαβα……… αν κάποιοι θέλουν να είμαι δούλος, ……… και αν
δεν μπορώ να το αποφύγω, ……. Τουλάχιστον ας διαλέξω εγώ τον αφέντη μου….
