ένας Έλληνας καμπούρης με ελαφρά νοητική στέρηση

Μου λες ότι είσαι εθνικιστής. …..Με το που το ακούω θέλω να ξεράσω. Όπως θέλω να ξεράσω φιλαράκο, όταν ακούω όλα τα εις …  «.—στης» .

Κουμουνιστής, Διεθνιστής, σοσιαλιστής, ληστής, μαρξιστής, βουδιστής, …… και πάει λέγοντας…..

Εγω φίλε μου,  είμαι ένας Έλληνας καμπούρης με ελαφρά νοητική στέρηση, και με τίποτα λιγότερο ή περισσότερο.

Ξέρεις, φιλαράκο, …..και εσείς φιλαράκια της κατηγοριών των    «---στων», εγώ έχω ένα προτέρημα.  Έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου ….. και με αποδέχομαι  όπως ακριβώς είμαι.

«ένας Έλληνας καμπούρης με ελαφρά νοητική στέρηση». 

Ξέρεις, εγώ δεν ψάχνω να βρω θεωρίες, για να αποδείξω  ότι δεν είσαι κακό,  να είναι κάποιος, Ελληνας, ούτε καμπούρης, ούτε να έχεις ελαφρά νοητική στέρηση.

Ξέρεις, δεν ασχολούμαι με τα αυτονόητα. Δεν με απασχολεί από πού βγαίνει ο ήλιος. Απ όπου και να βγαίνει, την δική μου την αλήθεια, την δική μου την πραγματικότητα, δεν πρόκειται να μου την αλλάξει ποτέ.

Δεν μπαίνω φιλαράκο στην λογική να αποδείξω σε κανένα «----στη», για την ανωτερότητα της δικής μου της ράτσας. ….Οχι ρε συ φιλαράκο. ……Θεωρώ ότι η δική μου η ράτσα, είναι το ότι χειρότερο πάνω στη γη. ….Ναι λόγω τιμής….. η χειρότερη.

Δεν μπαίνω ρε συ φιλαράκο, στην λογική να κατηγορήσω κανένα άλλο. Κανένα τρίτο. Κανένα ξένο. ….. ότι και να μου συνέβαινε χθές, ότι και να μου συμβεί αύριο, ή ότι μου συμβαίνει σήμερα….. εγώ φταίω. ……..Τώρα το γιατί φταίω, ή το  πως το διορθώνω, είναι μία κουβέντα που δεν είναι και δεν μπορεί να είναι του παρόντος.

Και ξέρεις κάτι; …… όταν θα συνειδητοποιήσουμε, ότι ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας, …… τότε ναι …..τότε θα βελτιωθεί το πράγμα.

Γιατί από αγέλη λύκων, μεταλλαχθήκαμε σε κοπάδι προβάτων. Και από κοπάδι προβάτων σε μεμονωμένα σκυλάκια του «καναπέ». Και από σκυλάκια του καναπέ, σε σκύλους του δρόμου που τρώνε σκουπίδια, …….. έ φίλε μου, θα έρθει η ώρα που οι σκύλοι του δρόμου, θα γίνουν αγέλη πάλι. …….τι να κάνουμε, έτσι είναι η φύση.

Τότε αντίο νοητική στέρηση. Αντίο καμπούρα. …….. καλές ήσασταν μέχρι κάποιου σημείου. ……..αντίο…… τότε θα μείνει το σκέτο ….. «Έλληνας»……  αυτό με τα δύο λάμδα.