Μας δίδαξαν «κοινωνικά» , ότι η βασιλεία είναι κάτι κακό και
αντιδημοκρατικό.
Θα συμφωνήσω μαζί τους, ότι η βασιλεία είναι αντιδημοκρατική
και ίσως κακή.Για έναν πολύ περίεργο λόγο, δεν αναφερόμαστε στους βασιλιάδες μας ποτέ. Σε αντίθεση με άλλους λαούς, οι οποίοι έχουν τους βασιλιάδες τους περί πολλού, ακόμα και όταν αποδεδειγμένα ήταν σχιζοφρενείς και παράφρονες. Οι βασιλιάδες, θέλουμε δεν θέλουμε είναι η ιστορία ενός Έθνους.
Εμείς μένουμε και αναφέρουμε τους δικούς μας, μόνον όταν είναι στα όρια του μύθου, και του εξωπραγματικού.
Αναφερόμαστε στον Λεωνίδα , στον Κόδρο, στον Θησέα, άντε και
στον Μέγα Αλέξανδρο.
Ξεχνάμε ή αγνοούμε όλους τους άλλους.
Τον «Άγιο Ιωάννη Δούκα
Βατάτζη» τον ελεήμονα Αυτοκράτορα, που επί 32 χρόνια βασίλευσε, ανόρθωσε και
δεκαπλασίασε το κράτος, σίγουρα τον αγνοείτε.
Θα έλεγα να το ψάξετε λίγο, όχι μόνο για τον βίο του ανδρός,
αλλά για τις πολιτικές που εφάρμοσε.
Δεν θα αναφερθώ σε άλλους βασιλιάδες ή αυτοκράτορες προς το παρόν.
Θα κλείσω μόνο με το ότι ,
Οι βασιλιάδες της Ευρώπης μάζευαν την γή από τον λαό και την
κρατούσαν για τον εαυτό τους ή την έδιναν σε βαρώνους, κόμητες και φεουδάρχες,
οι δικοί μας οι βασιλιάδες μοίραζαν την γή στον λαό και θέσπιζαν νόμους «υπέρ
αδυνάτων»
Παρ όλο του ότι αναφέρεται ιστορικά σαν «Αγιος Ιωάννης Δούκας
Βατάτζης ο ελεήμων Αυτοκράτορας» , η εκκλησία μας δεν τον αναγνώρισε ποτέ σαν Άγιο
--- είχε λέει σκοτώσει ανθρώπους (εχθρούς της Αυτοκρατορίας) —παρ΄όλα αυτά
τιμάται η μνήμη του στις 4 Νοεμβρίου .
