Εθνικός Διχασμός ……..το χθές…. και το αύριο…..

Ο Εθνικός Διχασμός (1914-1917) υπήρξε μία σειρά γεγονότων που επικεντρώνονται στη διένεξη μεταξύ του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ σχετικά με την είσοδο ή μη της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα κύρια γεγονότα της διένεξης αφορούν διαδοχικά την παραίτηση του Βενιζέλου, τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους με πρωτοβουλία του στην Βόρεια Ελλάδα με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη και την εκδίωξη του Κωνσταντίνου από την Ελλάδα μετά από στρατιωτική παρέμβαση των δυνάμεων της Αντάντ. Η διένεξη αυτή χώρισε την χώρα σε δύο διαφορετικά στρατόπεδα και προκάλεσε εξαιρετικά βαθύ χάσμα στην ελληνική κοινωνία. Οι επιπτώσεις του χάσματος παρέμειναν ως το 1974 και την έκπτωση της μοναρχίας στην Ελλάδα. Μία σειρά από τραυματικά για την Ελλάδα γεγονότα, η μικρασιατική καταστροφή, η δικτατορία του Μεταξά, ο εμφύλιος πόλεμος και μετέπειτα η Δικτατορία των Συνταγματαρχών και η τραγωδία της Κύπρου ήταν σε μεγάλο βαθμό απόρροια του Εθνικού Διχασμού.
Κατά τις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910 η παράταξη του Βενιζέλου πέτυχε σημαντική νίκη έναντι των συνασπισμένων παλαιών κομμάτων αποκτώντας ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή. Υπολογίσιμο αριθμό αποτελούσαν και οι βουλευτές που είχαν εκλεγεί με ανεξάρτητα ψηφοδέλτια και οι οποίοι υποστήριζαν την σύγκληση συντακτικής συνέλευσης. Ο ίδιος εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας λαμβάνοντας 32.765 ψήφους σε σύνολο 38.800 ψήφων.
στις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου το κόμμα των Φιλελευθέρων αναδείχθηκε νικητής συγκεντρώνοντας 307 από τις 362 έδρες.
Η συζήτηση για το νέο σύνταγμα ολοκληρώθηκε σε 42 συνεδριάσεις της ολεμέλειας της Βουλής, από τις οποίες ο Ελευθέριος Βενιζέλος συμμετείχε στις 41. Το νέο σύνταγμα δημοσιεύθηκε την 1η Ιουνίου 1911 και περιελάμβανε σημαντικές μεταρρυθμίσεις που απέβλεπαν στην επιβολή της αρχή της νομιμότητας, στην καθιέρωση της ασφάλειας δικαίου και της ασφάλειας των συναλλαγών. Μαζί με το νέο σύνταγμα ψηφίστηκε και μία σειρά οργανικών νόμων εγκαινιάζοντας έτσι μια σειρά από μεταρρυθμιστικά μέτρα. Συνοπτικά καθιέρωσε μέτρα προστασίας των εργαζομένων, όπως την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων καθώς και την βελτίωση των συνθηκών εργασίας στα εργοστάσια, τεμάχισε τεράστιες εκτάσεις στη Θεσσαλία μοιράζοντας αυτές σε 4.000 οικογένειες, βελτίωσε την απονομή δικαιοσύνης, και αναμόρφωσε το φορολογικό σύστημα.

 Ο Εθνικός Διχασμός αγαπητοί μου, κατά την πολύ ταπεινή μου άποψη, δεν ήταν αποτέλεσμα της «κόντρας», μεταξύ βενιζελικών και βασιλικών, αλλά της «κόντρας», μεταξύ βενιζελικών και αντιβενιζελικών.  Στην πράξη, οι «αντιβενιζελικοί», χρησιμοποίησαν τον βασιλιά, σαν μέσο έκφρασης.Η αντιπαράθεση, δεν ξεκίνησε από ψηλά, αλλά από χαμηλά, από την βάση. Αποτέλεσμα της, ήταν 2 ενέργειες του Βενιζέλου, η οποίες «δίχασαν» την ελληνική κοινωνία.

Η 1^η, είναι η «μονιμότητα» των δημοσίων υπαλλήλων. ….Μέχρι να ψηφισθεί, όλοι οι υπάλληλοι, «ακολουθούσαν» την κυβέρνηση. Άλλαζε η κυβέρνηση; Άλλαζαν και οι υπάλληλοι. Τι έκανε ο Βενιζέλος; ….Νομιμοποίησε και μονιμοποίησε δια παντός, τους υπαλλήλους που είχε διορίσει αυτός, αποκλείοντας τους «άλλους» δια παντός.

Η 2^η, ήταν ο «μοιρασμός» γής στις 4.000 οικογένειες της Θεσσαλίας. Απλό ερώτημα, για τους Πελοποννήσιους, Στερεοελλαδίτες  και λοιπούς, οι οποίοι είχαν παραμείνει ακτήμονες μετά την επανάσταση του 1821. ……εμείς ….γιατί όχι;

Η «κόντρα», συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Από την μία οι «δημοκρατικοί» και από την άλλη οι «άλλοι», οι «δεξιοί».

Προσωπικά δεν κατάλαβα ποτέ μου, ποιοι είναι οι δημοκρατικοί, και ποιοι είναι οι δεξιοί στην Ελλάδα, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.

Στην διάρκεια της κατοχής «στήθηκαν» τα «τάγματα ασφαλείας». Οι εμπνευστές τους ήταν «βενιζελικοί», που σαν σκοπό τους είχαν «να μην αφήσουμε τον Βασιλιά να ξαναγυρίσει». Γιατί;…… πολύ απλό….. ο Βασιλιάς ήταν στην Αίγυπτο με τους ΑγγλοΑμερικάνους, …… και αυτοί οι εμπνευστές των ταγμάτων Ασφαλείας…… συμμετείχαν στις ….κατοχικές κυβερνήσεις των Γερμανών….

Το 1974, με την έκπτωση της Μοναρχίας, υποτίθεται ότι έληξε ο διχασμός. ….εγώ νομίζω πως όχι……. Συνεχίζεται γιατί πολύ απλά…… το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα στηρίζεται σε «δίπολα», και όχι σε πολιτικές, λαικές, εθνικές ή πατριωτικές θέσεις αντιλήψεις και πρακτικές. Σήμερα, ο εθνικός διχασμός , καλλιεργείται σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς». Σε «δημοκρατικό τόξο», και σε «νεοναζί», σε «νόμιμους» και σε «παράνομους». Σε «γερμανόφιλους» και «μη γερμανόφιλους».

Το πολιτικό μας σύστημα λειτουργεί αυτοκαταστροφικά. Δεν είναι σε θέση να μάθει από τα λάθη του. Και πολύ φοβάμαι, ότι πέφτει συνεχώς στα ίδια λάθη , με μοναδικό κριτήριο και εφαλτήριο, την πρόσκαιρη νομιμότητα ή νομιμοποίηση που του παρέχει ή μία περιστασιακή συμμαχία σε μία βουλή, ή οι έξωθεν πλάτες, ή οι πρόσκαιρες πλειοψηφίες.

Από την άλλη την μεριά, ο «νομικός μας πολιτισμός», είναι ιδιαίτερα αδύναμος. Οι όποιες αυθαιρεσίες του παρελθόντος, δημιουργούν ποιά μία «νομολογία», που όσο και να μην είναι σε κανέναν λογικό άνθρωπο ή πολίτη αυτής της χώρας αρεστή, δεν παύει να είναι μία πραγματικότητα.

Ο νόμος περί «αναξιότητας», ήταν πέρα για πέρα αντίθετος από κάθε αρχή δικαίου. Δεν μπορείς να δικάσεις κάποιον με νόμο που ισχύει αναδρομικά. Εγινε πραγματικότητα όμως.

Η δίκη των χουντικών, στηρίχθηκε σε μη «σύννομη» ενέργεια, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Το σύνταγμα που κατέλυσαν οι χουντικοί, δεν προέβλεπε καμία ποινή σε περίπτωση κατάλυσής του. Δικάσθηκαν όμως και καταδικάσθηκαν.  
Γιατί; Και στις 2 περιπτώσεις; …..γιατί πολύ απλά ικανοποιούντο το «λαικό αίσθημα».

Αυτή την στιγμή το πολιτικό μας σύστημα των 282 βουλευτών από τους 300, με εξαίρεση τους 18, έχει υποπέσει σε ένα ολέθριο σφάλμα.

Ποιο είναι αυτό; …. Ότι έχει διαχωρίσει τους 18 βουλευτές της Χ.Α. … από την …..νομιμότητα.

Δεν απαντά στις επερωτήσεις τους. Η απαγγελία κατηγοριών αρκεί για να θεωρηθούν ένοχοι, δεν τους προσκαλεί σε δημόσιες τελετές, και αποκλείει τους προφυλακισμένους από την άσκηση των βουλευτικών τους υποχρεώσεων.

Ντε φάκτο (εκ των πραγμάτων), έχουμε 2 ειδών βουλευτές σήμερα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. …….. πολύ φοβάμαι, ότι θα έχουμε και 2 βουλές λίαν …..συντόμως.

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση , ότι ο προσκληθείς βουλευτής της Χ.Α. για την παρέλαση της 28^ης Οκτωβρίου….. δεν την παρακολούθησε από την εξέδρα, αλλά από το πεζοδρόμιο……..  περιφανή νίκη εθεώρησαν ότι επέτυχαν οι «δημοκρατικοί».

Νομίζω πως όχι. …….. Δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση, εάν ….. αύριο ….ή μεθαύριο….. η κοινοβουλευτική ομάδα της ΧΑ, παρουσιάζεται στο κοινοβούλιο, στην συνέχεια αποχωρεί…… και στην συνέχεια συνεδριάζει, συγκαλείται εκτός κοινοβουλίου …και  εκδίδει ….. παράλληλα ψηφίσματα…. Για νόμους που συζητούνται στην ….ολομέλεια του κοινοβουλίου …..εν τη απουσία της.

Θα είναι εξαιρετικά αστείο…….. αλλά επιτρέψτε μου να πω …….. και εξαιρετικά επικίνδυνο…….. για όλους και για όλα……

Θα έχουμε μία βουλή της ΠΕΕΑ σε λίγο αγαπητοί μου……. Και μία κυβέρνηση του …..Καίρου………… μακάρι να αποδειχθώ ……..τελείως ηλίθιος …  και φαντασιόπληκτος. .…… και πιστέψτε με, δεν θα έχει καμία σημασία εάν ευρισκόμαστε σε…. κατοχή ή….. όχι…….