Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Ηθική και Καθημερινότητα

Είμαι στο ΤΕΙ. Ένας τύπος κοροϊδεύει ένα παιδί πίσω από την πλάτη του. Βλέπεται δεν έχει το θάρρος ο μάγκας να του τα πει μπροστά του. Το παιδί είναι ένας χαρακτήρας ιδιόμορφος και κάπως ιδιαίτερος. Ο τύπος είναι ένα άτομο με σκουλαρίκι και με στυλάκι ανέμελο. Νομίζει πως είναι ακόμα στο λύκειο ,και προσπαθεί να εντυπωσιάσει τους γύρο του με το ιδιαίτερο ντύσιμο του. Βλακείες ,τίποτα παραπάνω. Άρα θα μου πείτε πως και αυτός είναι βλάκας ,βάση της λογικής συνέπειας των πραγμάτων και των χαρακτηρισμών.

Θα μου πείτε πως θέλει να είναι αρεστός λοιπόν.

Δεν είναι όμως το συγκεκριμένο γεγονός που με έβαλε σε σκέψεις. Ξέρετε εμείς ως άνθρωποι και ειδικά στις σημερινές εποχές έχουμε την τάση να αναλωνόμαστε στην καθημερινότητα μας. Μου έρχεται να βγάλω τα σωθικά μου. Νιώθω μια ανεξέλεγκτη αηδία μέσα μου. Όχι για τους ανθρώπους αλλά για τις καταστάσεις που μας χαρακτηρίζουν. Μην ανησυχήτε δεν βγάζω ούτε τον εαυτό μου εκτός ,και εγώ την ρουτίνα ζω. Το μεγαλύτερο θέμα όλων όμως είναι ότι δεν κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε. Βέβαια θα μου πείτε πως κάποιοι δεν αναγνωρίζουν τέτοιου είδους καταστάσεις ή πως άλλοι είναι βολεμένοι μέσα σε αυτές. Δεκτό μεν για αυτούς ,για μένα όμως όχι. Το κρίνω καταδικαστέο όπως ξεφωνίζει στις συνεντεύξεις του ο πρωθυπουργός.

Το παιδί αυτό δεν είναι προβληματικό όπως μπορεί να σκέφτεστε εσείς αυτήν την στιγμή. Απλώς είναι ιδιαίτερο και ιδιόμορφο τίποτα παραπάνω. Επίσης μπορεί να είναι ο εξυπνότερος όλων εδώ μέσα. Εμείς δεν τον ξέρουμε. Και πολύ απλά τον εξοστρακίζουμε λόγω του ότι δεν μπορούμε να τον φτάσουμε ούτε στα πιο τρελά όνειρα μας.

Η καθημερινότητα μας λοιπόν μας έχει καταβάλει ,μας κάνει να σερνόμαστε. Και η καθημερινότητα μας είναι αυτή που μας κάνει να ασχολούμαστε όλους τους άλλους εκτός του εαυτού μας φυσικά.

Ίσως αυτό το παιδί ή το όποιο παιδί και να είναι στην θέση του να μην έχει καλό τέλος σε μερικά χρόνια. Κάπως έτσι αυτοκτόνησε ο Καρυωτάκης και ο Γιαννόπουλος. Δεν άντεξαν την απαράμιλη μαλακία του λαού μας.

Ξέρω ότι ίσως αυτός ο τρόπος σκέψης μου ,να φαντάζει τρελός σε μερικών τα αυτιά ,αλλά κάπως έτσι πάει το πράγμα.

Για μένα λοιπόν το παιδί αυτό είναι άπιαστο. Και να θυμάστε πως αυτούς που εσείς ονομάζετε τρελούς ή  "ιδιαίτερους" στο δικό σας κεφάλι ,είναι αυτοί που είναι οι πιο ηθικοί και επίσης αυτοί που δεν θα προδόσουν ποτέ τις αξίες και τα πιστεύω τους.