Τα σαπούνια, …η διαφήμιση……το χαβιάρι …. τα φασόλια

Τα σαπούνια …..και η διαφήμιση.

Είναι 7 επιχειρήσεις στην αγορά που παράγουν και εμπορεύονται σαπούνια και που η κάθε μια έχει το μερίδιο της. Άλλος 30%, άλλος 25%, άλλος 10% , άλλος 5%.

Εμφανίζεται μία νέα επιχείρηση με δικά της σαπούνια. Αργά στην αρχή και γρήγορα μετά, αρχίζει να αποκτά μερίδιο σε βάρος των υπόλοιπων ανταγωνιστών της.

Τι θα έπρεπε να κάνουν οι «παλιοί»;

1.     να διαφημίσουν τα δικά τους τα προιόντα ή και

2.     να βγάλουν νέα σαπούνια στην αγορά ή και

3.     να «αντιγράψουν» τα σαπούνια του νέου, ή να αντιγράψουν τις μεθόδους πωλήσεων και marketing του νέου.

4.     να αναλύσουν τι στο καλό θέλει η «αγορά» και οι καταναλωτές σαπουνιών.

Οι «παλιοί», δεν έκαναν τίποτα από αυτά.

Αποφάσισαν να δυσφημίσουν και τα σαπούνια του «νέου» αλλά και την επιχείρησή του.

Μέχρι εδώ καλά. Στο κάτω – κάτω της γραφής, στο εμπόριο, στον πόλεμο, στις γυναίκες και στην πολιτική όλα επιτρέπονται.

Η δυσφήμηση του ανταγωνιστή , ξεκίνησε και πέρασε από κάποιες φάσεις, που κλιμακώνονταν.

Στην αρχή διέδωσαν ότι τα σαπούνια «χ», τα αγοράζουν οι καταναλωτές από αντίδραση. Μετά ότι τα αγοράζουν γιατί θέλουν να τιμωρήσουν τους «παλιούς». Μετά ότι όσοι αγοράζουν τα σαπούνια αυτά, είναι χαμηλού πνευματικού επιπέδου και αμόρφωτοι. Μετά ότι τα σαπούνια αυτά κάνουν κακό στην υγεία. Μετά ότι προκαλούν θανάτους. Μετά ότι , όποιος αγοράσει τα σαπούνια αυτά θα πρέπει να τιμωρηθεί.

Προσέξτε. ……Τα σαπούνια…..μπορεί ίσως να προκαλούν θανάτους………αλλά και να συμβεί ο θάνατος, …..κανένας ή μάλλον η πλειοψηφία των καταναλωτών δεν πρόκειται να το πιστέψει.

Προσέξτε… όλα τα «παλιά» μαγαζιά, …….χρησιμοποιούσαν ότι μέσο τους ήταν προσβάσιμο, ……για να κατηγορούν τον «νέο»……Προσέξτε…. Ο «νέος», δεν κλήθηκε ποτέ,…..έστω για τα μάτια του κόσμου,……έστω να υπερασπισθεί των θέσεών του.

Προσέξτε…… την διαφήμιση την αρνητική την έκαναν οι «παλιοί ανταγωνιστές». Με κλιμακούμενη δόση, ……αλλά και με απίθανες δόσεις υπερβολής στους καταναλωτές. Στην ουσία η «αρνητική διαφήμιση» με τις παραπάνω συνθήκες από τους παραπάνω επιχειρηματίες, …..λειτούργησε σαν θετική διαφήμιση για τον νέο επιχειρηματία. ……….Δηλαδή πλήρωναν οι «παλιοί» ……δεν πλήρωνε ο «νέος» και όλα λειτουργούσαν …..υπέρ του «νέου».

Αυτά όλα τα μαθαίνει ένας φοιτητής στο πρώτο κιόλας εξάμηνο των σπουδών του για το marketing.

Το χαβιάρι και ….η φασολάδα

Έχεις ένα μαγαζί «εδώδιμα-αποικιακά». Το μαγαζί σου απευθύνεται σε όλο το αγοραστικό κοινό. Σε πλούσιους, σε μεσαίους, σε φτωχούς. Έχει από όλων των ειδών τα καλούδια μέσα. Από χαβιάρι………. Μέχρι και φασόλια χύμα εισαγωγής Κίνας. Καλύπτεις όλες τις ανάγκες των πελατών σου. Τους φέρεσαι σε όλους ανεξαιρέτως με ευγένεια. Πληρώνεσαι με μετρητά, πληρώνεσαι με κάρτες, δίνεις ακόμα και βερεσέ. Στους πελάτες σου υπόσχεσαι και δώρα. Ας πούμε, σε κάθε 10 κιλά φασόλια ένα ξύδι δώρο.

Ανταγωνιστή δεν έχεις. Ο μοναδικός ανταγωνιστής σου, είναι παραδίπλα στα πολύ μακριά δεξιά σου, ένας χλεμπονιάρης, βρωμιάρης μπακάλης με βρώμικη ποδιά, σε ένα μαγαζί «τρύπα», χωρίς ταμπέλα, χωρίς τίποτα. ……Πουλάει μόνο φασόλια χύμα. Άνθρωπος δεν πατάει στο μαγαζί του.

Έρχεται ο γιός σου σπουδασμένος από το ΜΠΑΡΒΑΝΤ ας πούμε. Με νέες ιδέες, για το πώς πρέπει να δουλέψει το μαγαζί. Κάνει ανακαίνιση στο μαγαζί προσλαμβάνει νέους υπαλλήλους, και αποφασίζει να κόψει το βερεσέ, να κόψει τα φασόλια, να κόψει, τα δώρα . Φέρνει μέσα σαμπάνιες, μπρικ, σολομούς, φουά γκρά και δεν συμαζεύται. Στην αρχή όλα καλά. Νέοι πελάτες μπαίνουν στο μαγαζί. Τα κέρδη σου πάνε μια χαρά. Ξαφνικά έρχεται μία κρίση, και ο κόσμος σταματάει να αγοράζει χαβιάρι, σολομό μπρίκ και σαμπάνιες.

Περνάς μια μέρα έξω από το μαγαζί του χλεμπονιάρη και τρελαίνεσαι. Ο κόσμος στέκεται ουρά για να ψωνίσει. Οι μπακαλόγατοι βρίζουν τους πελάτες (καμία σχέση με τους δικούς σου ευγενικούς υπαλλήλους). Ο χλεμπονιάρης δεν πουλάει φασόλια χύμα μόνο. Πουλάει και σαρδέλες, πουλάει και ρέγγες, ……και άκουσον ….άκουσον… πουλάει και χαβιάρι και μπρικ, (σε πολύ μικρές ποσότητες αλλά πουλάει).Τρελαίνεσαι. Στέκεσαι έξω από το μαγαζί, βουτάς τους παλιούς σου τους πελάτες  – τώρα πελάτες του χλεμπονιάρη, που δεν είναι ποια χλεμπονιάρης—από τα μανίκι και τους βρίζεις. Μετά τους παρακαλάς. Μετά τους απειλείς. …….και μετά φωνάζεις από το υγειονομικό να βρεί παραβάσεις στον «τέως χλεμπονιάρη» ….και να τον κλείσει.

Γιατί ; ……Γιατί πιστεύεις, ότι άμα κλείσει ο «χλεμπονιάρης», οι παλιοί σου οι πελάτες θα γυρίσουν σε εσένα, ……για να αγοράσουν ντε και καλά, ……..χαβιάρι και ……σολωμό. …..άντε θα βάλεις  και ρέγκες (ΦΑΣΟΛΙΑ…ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ)…. Μυρίζουν οι ρέγκες ……τι να κάνουμε ……αλλά θα τα βάλεις …….με τους μακάκες τους πελάτες …..που έχεις.

……τι να σου πω τώρα. Δεν ξέρω αν πελάτης …..που του φέρθηκες έτσι….θα ξαναμπεί φιλαράκο στο μαγαζί σου. ……. Θα προτιμήσει να «το κόψει με τα πόδια» και να πάει στου «διαόλου την μάνα»….. να πάει σε άλλο μαγαζί. ….. η θα περιμένει πότε θα ανοίξει ξανά ο «χλεμπονιάρης»……η ο «χλεμπονιάρης», θα ανοίξει άλλο μαγαζί.

 Δεν ξέρω αγαπητοί μου εάν το έχετε προσέξει, αλλά τα μαγαζιά που έχουν τέτοια προβλήματα, συνήθως κάνουν μία «ανακαίνιση βαρβάτη», την διαφημίζουν, διώχνουν το παλιό προσωπικό, ζητάνε συγγνώμη από τους πελάτες, ………και «κοτσάρουν μία ταμπέλλα στο μαγαζί……..να με το συμπάθειο» που γράφει …… «το κατάστημα λειτουργεί υπό νέα διεύθυνση»………. Και κάνουν καθημερινά τον σταυρό τους…..μπάς και μπεί κανένας πελάτης από τους παλιούς ……στο μαγαζί…..

Αυτά τα ξέρει κάποιος, που έχει δουλέψει πραγματικά , έστω και 6 μήνες στην ζωή του.