στα νεανικά μου χρόνια, είχα μία απορία. Αν κοιμούνται το βράδυ οι βουλευτές, οι υπουργοί και οι δικαστές.
αν μπορούν να κοιμηθούν κάτω από το βάρος της ευθύνης.
δηλαδή αν ο υπουργός ή ο βουλευτής, έπαιρνε την σωστή απόφαση για το συμφέρον του λαού και του τόπου, και συγχρόνως αν τηρούσε τον όρκο του, τηρούσε το Σύνταγμα και τους νόμους.
έχω παρακολουθήσει κάποιες δίκες. έχω ακούσει τους μάρτυρες, τους δικηγόρους, τους κατηγορούμενους. Δεν το κρύβω, πως μέχρι να ακούσω την ετυμηγορία σε αρκετές φορές, δεν είμουν σίγουρος αν είναι ένοχος ή αθώος.
όταν άκουγα την ετυμηγορία, σε αρκετές φορές η απορία μου έμενε.
θεωρώ εξοντωτικό για έναν άνθρωπο να υπηρετεί θεσμούς. Για μένα, ο δικαστής, ή ο βουλευτής ή ο υπουργός, όταν ασκεί το καθήκον του, θα πρέπει να το κάνει με φόβο, τρόμο, ευαισθησία και να αναλώνει το 101% των δυνάμεών του.
από την άλλη έχουμε τον εθισμό.
το να παίζει με τις ώρες ο γιός στο pc , είναι άρρωστο.
ο ναρκομανής είναι άρρωστος.
ο αλκοολικός είναι άρρωστος.
ο εθισμός είναι αρρώστια.
και ο εθισμός στην εξουσία είναι βαθιά αρρώστια και κυρίως επικίνδυνη.
όταν υπηρετείς τους θεσμούς, δηλαδή υπηρετείς κανόνες, δεν ασκείς "εξουσία".
όταν ασκείς εξουσία, σαν μικρός θεός, όπου κάνεις ότι γουστάρεις ανεξέλεγκτα, τότε δεν υπηρετείς θεσμούς.
υπηρετείς την άρρωστη φύση σου (αυτή που έχουμε όλοι οι άνθρωποι)....... αυτή του εγωισμού, που γεννά τον αυταρχισμό, που γεννά την αδικία.
εσύ λοιπόν ο "μικρός θεός"..... δεν μπορείς να φαντασθείς τον εαυτό σου, χωρίς την "εξουσία".
και κάνεις τα πάντα, για να την κρατήσεις. Και δεν μιλώ μόνο για υπουργούς και βουλευτές. Μιλώ και για τον τελευταίο βουλευτή του πιο μικρού κόμματος της αντιπολίτευσης. Μιλώ και για τον τελευταίο Δημόσιο Υπάλληλο, πού έχει απλά ένα μικρό και ασήμαντο δικαίωμα υπογραφής.
η μη τήρηση των θεσμών, .......έχει συντελέσει στα μέγιστα αγαπητοί μου, για τον εθισμό..... για την αρρώστια δηλαδή.
