Το καρτέλ …….. και άλλοι φαιδροί και αστείοι …συλλογισμοί μου…….

Σύμφωνα με το Σύνταγμά μας  ( το οποίο σας συνιστώ να το διαβάσετε, - μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από το Εθνικό Τυπογραφείο www.et.gr είναι το ΦΕΚ Τεύχος Α 120 φύλλο της 27/6/2008)

Έχουμε Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία (άρθρο 1)

Σύμφωνα με το άρθρο 29, οι Ελληνες πολίτες «μπορούν» να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα. ( προσέξτε …… η ύπαρξη των κομμάτων και η συμμετοχή τους σε αυτά είναι ….δυνητική….. («μπορούν») και όχι υποχρεωτική.

Και μετά αρχίζει η «αντιφατικότητα».  Στο άρθρο 37 (……Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών……) Δηλαδή το «μπορούν», πηγαίνει σε ……ντε και καλά….. ύπαρξη των κομμάτων.

Μετά η «αντιφατικότητα» συνεχίζεται. ….. Στο τμήμα Γ στο κεφάλαιο πρώτο , από το άρθρο 51 και πέρα. Τα κόμματα ……εξαφανίζονται…… και οι βουλευτές μας εμφανίζονται ως ανεξάρτητες μονάδες……. Με απόλυτη ελευθερία σκέψης, συνείδησης, βούλησης …. Και ατιμωρησίας, ως προς το τι ψηφίζουν και το τι πράττουν.

Το έχω ξαναγράψει νομίζω …..και είμαι κουραστικός. Το Σύνταγμα μας είναι ένα κακό Σύνταγμα, πρώτα απ όλα γιατί είναι αντιφατικό και δευτερευόντως γιατί αλλάζει συνέχεια.

Αν θα διαβάσει κανείς το Αμερικάνικο Σύνταγμα, θα εκπλαγεί …… πολύ δυσάρεστα, κάνοντας σύγκριση με το δικό μας. Κατ αρχάς διατηρείται αναλλοίωτο , στο πέρασμα των αιώνων, και όχι σαν το δικό μας που έχει αλλάξει 30? 40? Φορές σε 190 χρόνια. Το μόνο που αλλάζει στο αμερικανικό,  είναι μικρές προσθήκες, ….που δεν αντιβαίνουν το αρχικό κείμενο. …..Είναι οι περιβόητες τροποποιήσεις…..

Στο αμερικάνικο Σύνταγμα , και στην Αμερικάνικη νομολογία, τα «κόμματα» είναι μία «ιδιωτική υπόθεση» μεταξύ των πολιτών. Στην πράξη, τα κόμματα απλά υποστηρίζουν υποψηφίους. Απλά συγκεντρώνουν και εκφράζουν τις «συλλογικές προτιμήσεις» των πολιτών. Στην Αμερική, ο βουλευτής ή ο γερουσιαστής, την στιγμή που θα εκλεγεί εκπροσωπεί το έθνος. Η σύμπτηξή του σε ομάδες «δημοκρατικών» ή «ρεμπουπλικάνων», δεν είναι τίποτε άλλο, από την διατήρηση «κοινής πλατφόρμας» σύμφωνα με τις πολιτικές θέσεις των δύο κομμάτων. «Δημοκρατικοί» ψηφίζουν ρεπουμπλικάνικα και αντίστροφα.

Αναρωτιέμαι πραγματικά, πως μπορώ να κρίνω τους βουλευτές μας , τις κοινοβουλευτικές ομάδες, και την λειτουργία των κομμάτων μέσα κι έξω από την βουλή.

Αναρωτιέμαι επίσης, πως μπορώ να κρίνω συλλογικές στάσεις βουλευτών, ή συνεργασίες μεταξύ των κομμάτων.

Δηλαδή το «ψηφίζω ελεύθερα με ελεύθερη σκέψη, συνείδηση, βούληση , και ως εκ τούτου έχω το ακαταδίωκτο», …… δεν συμβαδίζει με το είμαι μέλος κόμματος ,, ανήκω σε κοινοβουλευτική ομάδα, ακολουθώ τις εντολές του κόμματος και του αρχηγού, ακολουθώ την γραμμή του κόμματος, τις διακομματικές συμφωνίες , άρα δεν ψηφίζω ελεύθερα με ελεύθερη σκέψη, συνείδηση και βούληση…….. και ως εκ τούτου ….έχω ή δεν έχω, το ακαταδίωκτο ….τελικά;

Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις, μου έδωσε η πρόσφατη καταδίκη, των «φροντιστηριούχων» για σύσταση «καρτέλ».

Τι είναι το «καρτέλ» ;

Καρτέλ ονομάζεται η ρητή σύμπραξη (συμφωνία) μεγάλων κυρίως επιχειρήσεων εταιρικής μορφής δραστηριοποιούμενων στον ίδιο κλάδο, δηλαδή ανταγωνιστικών, με σκοπό την αποφυγή του μεταξύ τους ανταγωνισμού δια κοινής διαμόρφωσης ενιαίας τιμής των προσφερομένων υπηρεσιών ή των προϊόντων τους, ή και με πολύ ελάχιστες μεταξύ τους διαφορές τιμών. Ο σχηματισμός καρτέλ είναι παράνομος καθώς το Δίκαιο ανταγωνισμού τον απαγορεύει.

Τι λέει η «νομοθεσία»;

1.     είσαι μεγάλος και ισχυρός

2.     δραστηριοποιείσαι σε έναν συγκεκριμένο κλάδο και έχεις ανταγωνιστές

3.     αντί να «σκοτώνεσαι» με τους ανταγωνιστές σου, συμφωνείς μαζί τους και ακολουθείς κοινή πολιτική.

4.     αυτό είναι παράνομο.

Αν βγάλουμε τον όρο «επιχείρηση», και στην θέση του την λέξη βουλευτές και κόμματα, θα φτάσουμε στο συμπέρασμα, ότι η πρακτική συνεργασίας των διαφόρων κοινοβουλευτικών ομάδων ή των διαφόρων βουλευτών σε θέματα πολιτικής τοποθέτησης είναι ίσως παράνομη, και προφανώς ανήθικη.

Σίγουρα η νομοθεσία για καρτέλ, αναφέρεται σε οικονομικές μονάδες και επιχειρηματίες, και σίγουρα, τα κόμματα και οι βουλευτές δεν μπορούν να θεωρηθούν επιχειρήσεις και επιχειρηματίες.

Οι βουλευτές όμως λαμβάνουν βουλευτική αποζημείωση, και τα κόμματα έχουν έσοδα και έξοδα, ΑΦΜ, λαμβάνουν επιδοτήσεις, κρατικές επιχορηγήσεις, έχουν δομή και ιεραρχία, ασκούν πολιτική που παράγει οικονομικά αποτελέσματα , και λειτουργούν ως επιχειρήσεις, με δομή, οργάνωση, ιεραρχία, μισθωτούς, συνεργάτες και προμηθευτές, και κυρίως………. «πελάτες».

Η λειτουργία τους και η δράση τους, πρέπει να είναι διαφορετική και όχι κοινή, διότι σε άλλη περίπτωση , δεν δικαιολογούν την ύπαρξή τους και την αναγκαιότητά τους , σαν «πολιτικούς φορείς», που το καθένα έχει την «μοναδικότητά του».

Συνεπώς η λέξη «καρτέλ», στην πολιτική, δεν είναι άκαιρη και άσχετη, ειδικά, όταν κόμματα «διαφορετικά», συνεργάζονται, ψηφίζουν οι βουλευτές τους από κοινού, όχι σαν διαδικασία όμοιας αντίληψης, αλλά σαν αποτέλεσμα, «κομματικής γραμμής» και «κομματικών συμφωνιών», και πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν σε ψηφοφορίες στην βουλή, εφαρμόζεται η «ονομαστική ψηφοφορία», ψηφοφορία που «εκθέτει» τους βουλευτές έναντι των ηγεσιών των κομμάτων, και στην ουσία «καταργεί» το «….ψηφίζω με ελεύθερη την συνείδηση κλπ κλπ».

Επίσης θεωρώ , ότι συμφωνία μεταξύ των κομμάτων , έγγραφη ή μη, καταλύει την έννοια της ελευθερίας των βουλευτών  και της άσκησης του «κοινοβουλευτικού» έργου, καθότι οι κυβερνήσεις στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα, …..υφίστανται μόνον εκ της ψήφου εμπιστοσύνης  ή μη των «ελεύθερων και ανεπηρέαστων βουλευτών» και όχι από «συμφωνίες» τύπου καρτέλ. ….Ο  πρόεδρος της Δημοκρατίας, …..απλά διορίζει τον πρωθυπουργό, ….. ο οποίος έχει την αρχή της «δεδηλωμένης», …..δηλαδή όποιος, έχει την πλειοψηφία στην βουλή, ….. εξ ορισμού (χωρίς να είναι βέβαιο) θεωρείται …ότι έχει και την υποστήριξη των βουλευτών της κοινοβουλευτικής του ομάδας…….. Συνεργασίες μεταξύ των κομμάτων , βεβαίως μπορεί να υπάρξουν ….. για στήριξη κυβέρνησης, …..αλλά μόνο σε άτυπη μορφή. …. Και οι κυβερνήσεις παίρνουν ψήφο εμπιστοσύνης, ……….δηλαδή οι βουλευτές εμπιστεύονται τα μέλη μιας κυβέρνησης, ότι μπορούν να κάνουν την δουλειά τους…..ή ότι η κυβέρνηση αυτή ……καλώς κυβερνά……ή ότι η κυβέρνηση αυτή….. είναι της αρεσκείας τους και της εμπιστοσύνης τους……..

Αντιγράφω σήμερα από το capital.gr …..την είδηση.

Προσέξτε την ορολογία.

Εταίροι, προγραμματική συμφωνία, σύμπραξη, τελικό κείμενο, προσυπογραφή, δέσμευση για εξάντληση τετραετίας, γραμμή, συμφωνία για νόμο, κλπ., απαλλαγή για υποβρύχια, συμβάσεις κλπ

Σαν να μιλάμε για τις επιχειρήσεις «χ» και «ψ», που δραστηριοποιούνται στα «γάλατα», στα «κρέατα», στα «παπούτσια», …..σαν να μιλάμε …… για φροντιστήρια……

Της Μαρίνας Μάνη 

Τέσσερις μήνες μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ οι δύο εταίροι ετοιμάζονται να παρουσιάσουν την προγραμματική συμφωνία στη βάση της οποίας συμπράττουν.

Το τελικό κείμενο (που... πήγε κι ήλθε πολλές φορές από το Μαξίμου στην Χ. Τρικούπη και αντιστρόφως) θα "προσυπογράψουν" οι Αντώνης Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος στην αποψινή τους συνάντηση ώστε να δημοσιοποιηθεί στη συνέχεια.

Κεντρικό σημείο της συμφωνίας θα είναι η διαφύλαξη της πολιτικής σταθερότητας και η δέσμευση για εξάντληση της τετραετίας "ώστε να σταματήσει η εκλογολογία", όπως λένε συνεργάτες των δύο ανδρών.

Η έμφαση δε, θα δοθεί στη "γραμμή" πάνω στην οποία θα κινηθεί η κυβέρνηση στην διαπραγμάτευσή της με την τρόικα: ναι στις διαρθρωτικές αλλαγές και στις μεταρρυθμίσεις, όχι σε νέα οριζόντια δημοσιονομικά μέτρα, εκπλήρωση των υπεσχημένων (από τους δανειστές) για τη βιωσιμότητα του χρέους (πριν από τις ευρωεκλογές), έξοδος της χώρας "από τα μνημόνια", ανάκαμψη και "φως στο τούνελ".

Να είμαστε έτοιμοι τον Νοέμβριο

Επ΄ αυτού, το Μαξίμου θεωρεί ότι η κυβέρνηση πρέπει να κλείσει το δημοσιονομικό κενό μέχρι το Eurogroup του Νοεμβρίου, ώστε να εμφανισθεί σ΄ αυτό με τη θέση: εμείς αναλάβαμε το έλλειμμα, εσείς τώρα πρέπει να αναλάβετε το χρέος –όπως ήταν η περσινή συμφωνία.

Ως προς το πώς θα καλυφθεί το κενό, οι ίδιες πηγές παραπέμπουν στο "μαχαίρι" στις επικουρικές συντάξεις –μάλιστα χθες προβλήθηκε με έμφαση η "εντολή του πρωθυπουργού" να μην φτάσουν οι περικοπές μέχρι τις κύριες συντάξεις, όπως άφησε να εννοηθεί προχθές ο Γιάννης Στουρνάρας.

Η κυβέρνηση δεν βλέπει πρόβλημα στις αποκρατικοποιήσεις και στις αλλαγές στο Δημόσιο. Στο μεν πρώτο "προχωρήσαμε κανονικά με ΔΕΣΦΑ και ΟΠΑΠ αλλά για το ναυάγιο της ΔΕΠΑ δεν ευθυνόμαστε εμείς", ενώ στο δεύτερο θεωρεί ότι διαθεσιμότητα-κινητικότητα προχωρούν κανονικά.

Ο εκλογικός νόμος μπορεί να περιμένει

Το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να υπάρξει και μία συμφωνία για αλλαγή του εκλογικού νόμου με βασικό στοιχείο την κατανομή του "μπόνους" των 50 εδρών στα κόμματα που συμπράττουν κυβερνητικά, ωστόσο το Μαξίμου έκρινε άκαιρη μία τέτοια συζήτηση. Ως εκ τούτου, στο κείμενο της συμφωνίας αναμένεται να υπάρχει μία γενική αναφορά στην ανάγκη ενός νέου νόμου χωρίς λεπτομέρειες.

"Ολα καλά" με τα υποβρύχια

Εν αναμονή της αποψινής συνάντησής τους, οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος "έκλεισαν" χθες το θέμα που προέκυψε με τα υποβρύχια, με αφορμή την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει τη σύσταση Εξεταστικής επιτροπής γι΄αυτό το θέμα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος  Σίμος Κεδίκογλου στήριξε πλήρως τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για τη σύμβαση που υπέγραψε το 2010 ως υπουργός Άμυνας, βάζοντας στο συρτάρι ακόμη και τις ενστάσεις που είχε εγείρει η ΝΔ τότε ως αξιωματική αντιπολίτευση.

Κίνηση που ικανοποίησε –φυσικά– τον κ. Βενιζέλο, αλλά προκάλεσε νέες "γκρίνιες" στο γαλάζιο στρατόπεδο όπως φάνηκε χθες στα “πηγαδάκια” στη Βουλή. 

Πηγή:www.capital.gr