Ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο
πρωθυπουργός της χώρας, ο κυβερνήτης της χώρας , ο Δικτάτορας της χώρας, είπε ΟΧΙ
στον εκπρόσωπο της Ιταλικής κυβέρνησης, στην απαίτηση του Ιταλικού κράτους να
προχωρήσουν οι στρατιωτικές του δυνάμεις και να εγκατασταθούν στην Ελληνική
Επικράτεια.
Αυτή είναι η ιστορία.
Κηρύχθηκε επιστράτευση, και όλος ο λαός, ή η πλειοψηφία του
αν θέλετε, συμμετείχε ενεργά στην απόφαση του Δικτάτορα. Είτε με συμμετοχή στην
επιστράτευση, είτε και πλέκοντας κάλτσες για τους στρατιώτες του μετώπου.
Αυτή είναι η ιστορία.
Την 28η
Οκτωβρίου, γιορτάζαμε μέχρι πρότινος, την μούρλια μας, στο να πάμε
κόντρα στην λογική. Η
λογική επέβαλε σε ένα κράτος μικρό και αδύναμο, να υποταχθεί στις ορέξεις ενός μεγάλου
και δυνατού. Η λογική επέβαλε σε ένα λαό, να υποκύψει στην λογική και να υποταχθεί,
ώστε να μην έχει απώλειες σε ζωές, σε μείωση του βιοτικού του επιπέδου, σε αλλαγή
του τρόπου ζωής του.
Αυτή είναι η ιστορία.
Την 28η Οκτωβρίου, ο Δικτάτορας και φασίστας
Μεταξάς (κατά τους σύγχρονους Ιστορικούς) , είπε όχι, στις απαιτήσεις του
ομοιδεάτη του Δικτάτορα και φασίστα Μουσολίνι. Καταρρίπτοντας έτσι την αξία των «ιδεολογισμών», στις πολιτικές
των κρατών.
Αυτή είναι η ιστορία.
Σήμερα, το ΟΧΙ, δεν
είναι η γιορτή της «μούρλιας». Σήμερα το ΟΧΙ, εορτάζεται ως η αντίδραση του λαού στον «ναζισμό
και στον φασισμό». Σήμερα το ΟΧΙ, εορτάζεται πίσω από κάγκελα και με ισχυρές
παρουσίες των ΜΑΤ. Με πολιτικούς φυλασσόμενους. Με πολίτες επιτηρούμενους. Με
απαγορεύσεις κυκλοφορίας, δια «την διασφάλιση της τάξης». Σήμερα το όχι
εορτάζεται με Γερμανό κυβερνητικό επίτροπο.
Αυτή είναι η Ιστορία.
Σήμερα δεν λέμε οι «κακοί Γερμανοί». Δεν μπορείς να πείς «κακός
Γερμανός», όταν την χώρα την Διοικεί ο «χερ Φούχτελ». Δεν μπορείς να πείς κακός
Γερμανός, όταν πολλοί από τους πολιτικούς σου «μιζάρονταν» από τους Γερμανούς.
Δεν μπορείς να πείς κακός Γερμανός, όταν οι πολιτικοί σου εμισθοδοτούντο από τα
κρατικά Γερμανικά ταμεία.
Αυτή είναι η ιστορία.
Σήμερα πρέπει να πείς ο «κακός ναζισμός και φασισμός», γιατί
ολόκληρο το πολιτικό σου σύστημα βολεύεται. Οι μέν διότι είναι «ιδεολογικά αντίθετοι» στο ναζισμό και φασισμό
(για την πράξη και τις πρακτικές τους έχω άλλη άποψη) και οι δε , προσδοκούν σε
«μείωση του νεοναζιστικού και νεοφασιστικού φαινομένου». Το οποίο «νεοναζιστικό
και νεοφασιστικό φαινόμενο», έχει διατυπώσει μία σαφή αντιγερμανική,
αντιευρωπαική στάση και πολιτική.
Αυτή είναι η Ιστορία.
Για να γιορτάζεις το ΟΧΙ, και το νόημά του, θα πρέπει να
συνεχίσεις να λές όχι. Για να γιορτάσεις την μούρλια, θα πρέπει να συνεχίσεις
μα είσαι μουρλός. Και για να γιορτάσεις την αξιοπρέπεια, θα πρέπει να
συνεχίσεις να είσαι αξιοπρεπής. Και για να γιορτάσεις την Ελευθερία, θα πρέπει
να συνεχίσεις να είσαι ελεύθερος.
Αυτή είναι νη ιστορία.
Για να γιορτάσεις το ΟΧΙ,
θα πρέπει να μην έχεις πεί, 170, 160, 240, 151, 157………..155….. …… ( πότε
άραγε θα σταματήσουν;)…….ΝΑΙ.
Αυτή είναι η ιστορία.
Θυμηθείτε το, ότι σε
λίγα χρόνια η 28η Οκτωβρίου, θα εορτάζεται «σαν την απαρχή της μεγάλης
και δύσκολης πορείας του Λαού μας, για την πλήρη ένταξη του στην οικογένεια των
πολιτισμένων κρατών, που με την σοφή ηγεσία του Γερμανικού Λαού, βαδίζουν προς το
πεπρωμένο τους»……… θυμηθείτε το.
Αυτή θα είναι η
Ιστορία.
