Και μέσα στον όχλο κοιτάμε πως να συνεχίσουμε να μένουμε όρθιοι. Είμαι μεν μέσα στον όχλο ,αλλά θέλω να πιστεύω πως αντιστέκομαι.Δεν ξέρω τι άλλο μένει να κάνω. Δεν ξέρω αν θα πρέπει να συνεχίσω να μένω όρθιος. Εάν όμως έπεφτα μήπως θα συνειδητοποιούσα περισσότερα πράγματα ; Ξέρετε μερικές φορές πρέπει να ξοκείλουμε για να δούμε λίγο παραπέρα...
Δεν ξέρω εάν όντος αντιστέκομαι ή όλο αυτό είναι μέρος του περιβόητου συστήματος. Το σύστημα είναι τέτοιο που μερικές φορές μας κάνει να νιώθουμε διαφορετικοί και μη ενταγμένοι κάπου.
Μέρα με την μέρα συνειδητοποιώ ότι κάθε στιγμή είναι χειρότερη της προηγούμενης. Όταν ήμουν μικρός μου φώναζαν πως στα εύκολα τα παρατάω και πως δεν θέλω να πιέσω τον εαυτό μου. Όντος δεν το ήθελα ή μήπως ήμουν παιδί ; Αν και μερικές φορές ακόμα και τώρα νιώθω παιδί. Τώρα για παράδειγμα πιστεύω πως περνάω την εφηβεία μου. Η ηλικία είναι αυτή που μας κάνει παιδιά ή το μυαλό μας. Μάλλον το δεύτερο ,θα σας απαντήσω.
Ζούμε στην υπέροχη και δημοκρατική Ελλάδα και ταυτόχρονα βάση της ελεύθερης άποψης είμαστε αναγκασμένοι να τελειώνουμε το σχολείο στα 18. Και δεν είναι ο νόμος που μας το επιβάλει. Το ακόμα χειρότερο στην όλη υπόθεση είναι ότι τα βίτσια του συστήματος είναι τέτοια που μας το επιβάλλουν.
Να μεγαλώσεις και να γίνεις γιατρός αγόρι μου... Κόρη μου πρέπει να γίνεις δικηγόρος για να συνεχίσεις το όνομα της οικογένειας ,έχω το γραφείο και εσύ θα είσαι ο επόμενος που θα το παραλάβει. Και αναγκαστικά ο μικρός θα πει, ναι μπαμπά. Και δεν θα το πει γιατί θα το νιώθει αλλά γιατί του επιβάλλεται να απαντήσει θετικά.
Δεν θα το μεταφράσω σε εξαναγκασμό αλλά σε εγκλωβισμό. Και απαντήστε μου εσείς οι "μεγάλοι" τώρα. Είναι ένα παιδί ικανό στα 18 του χρόνια να αποφασίσει για το τι θα κάνει στην ζωή του; Είναι ένας νέος ικανός να ξέρει το επάγγελμα που θα ακολουθήσει ,χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενο των μαθημάτων της σχολής που "θέλει" να σπουδάσει;
Και μετά από 3 χρόνια ο πατέρας του Γιαννάκη είναι αγανακτισμένος γιατί το παιδί του παράτησε την σχολή του. Και γαμώ το κέρατο σου Γιαννάκη ,και εγώ γιατί ρε μαλακισμένο πλήρωνα τόσα χρόνια το φροντιστήριο σου. Εμένα με ρωτάς ρε μαλακισμένο πως έβγαλα αυτά τα χρήματα για να σε κάνω σωστό άνθρωπο; Το σκατό μου παξιμάδι έκανα και εγώ και η μάνα σου...
Αλλά ο Γιαννάκης είναι στον κόσμο του... Όχι για την σπάσει στον μαλάκα τον πατέρα του αλλά γιατί πολύ απλά δεν γούσταρε ότι έκανε. Ήθελε να του πει χρόνια πριν ότι δεν το γούσταρε ,αλλά δεν του επιτρεπόταν να το πει.
Η επιτυχία δεν μετριέται σε χρήματα ούτε σε ακίνητα. Η ευτυχία είναι η Ιθάκη του καθενός. Ευτυχισμένος μπορεί να είναι αυτός που ζει στην σπηλιά και βγαίνει για κυνήγι. Και θα ζει στην σπηλιά γιατί εκεί θα περιστρέφεται από λιγότερους μαλάκες. Ευτυχισμένος είναι ο "τρελός" ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν έχει και καμία ευθύνη. Και το μεγαλύτερο κακό για αυτούς είναι τα ψυχοφάρμακα.
Έτσι και μεις με φάρμακα προσπαθούμε να πάμε με τα νερά μας τους άλλους. Το να εγκλωβίζεις κάποιον δίνοντας του κάποιες συγκεκριμένες επιλογές δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και άλλες. Υπάρχουν απεριόριστες επιλογές απλά δεν τις έχουμε ανακαλύψει.
Βέβαια θα μου πείτε και σεις με την σειρά σας ότι εάν δεν εργαζόμασταν πάνω σε κάτι δεν θα μπορούσαμε να τραφούμε και να εξελιχτούμε. Να σας πω την αλήθεια ούτε εγώ έχω την λύση στο ερώτημα σας. Αλλά γενικά θεωρώ πως ο κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος να κάνει κάτι. Ο κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος να κάνει τις επιλογές του βάση των προοπτικών που έχει και θεσπίζει να ζει , χωρίς να υπολογίζει το τι είναι in ή το τι έχει πέραση. Πρέπει να βλέπει τον κόσμο με τα μάτια του και όχι μέσω τρίτων...
Γιατί μάνα και πατέρα ,μοναδικοί γεννιόμαστε αλλά ξεχωριστοί γινόμαστε...
Δεν ξέρω εάν όντος αντιστέκομαι ή όλο αυτό είναι μέρος του περιβόητου συστήματος. Το σύστημα είναι τέτοιο που μερικές φορές μας κάνει να νιώθουμε διαφορετικοί και μη ενταγμένοι κάπου.
Μέρα με την μέρα συνειδητοποιώ ότι κάθε στιγμή είναι χειρότερη της προηγούμενης. Όταν ήμουν μικρός μου φώναζαν πως στα εύκολα τα παρατάω και πως δεν θέλω να πιέσω τον εαυτό μου. Όντος δεν το ήθελα ή μήπως ήμουν παιδί ; Αν και μερικές φορές ακόμα και τώρα νιώθω παιδί. Τώρα για παράδειγμα πιστεύω πως περνάω την εφηβεία μου. Η ηλικία είναι αυτή που μας κάνει παιδιά ή το μυαλό μας. Μάλλον το δεύτερο ,θα σας απαντήσω.
Ζούμε στην υπέροχη και δημοκρατική Ελλάδα και ταυτόχρονα βάση της ελεύθερης άποψης είμαστε αναγκασμένοι να τελειώνουμε το σχολείο στα 18. Και δεν είναι ο νόμος που μας το επιβάλει. Το ακόμα χειρότερο στην όλη υπόθεση είναι ότι τα βίτσια του συστήματος είναι τέτοια που μας το επιβάλλουν.
Να μεγαλώσεις και να γίνεις γιατρός αγόρι μου... Κόρη μου πρέπει να γίνεις δικηγόρος για να συνεχίσεις το όνομα της οικογένειας ,έχω το γραφείο και εσύ θα είσαι ο επόμενος που θα το παραλάβει. Και αναγκαστικά ο μικρός θα πει, ναι μπαμπά. Και δεν θα το πει γιατί θα το νιώθει αλλά γιατί του επιβάλλεται να απαντήσει θετικά.
Δεν θα το μεταφράσω σε εξαναγκασμό αλλά σε εγκλωβισμό. Και απαντήστε μου εσείς οι "μεγάλοι" τώρα. Είναι ένα παιδί ικανό στα 18 του χρόνια να αποφασίσει για το τι θα κάνει στην ζωή του; Είναι ένας νέος ικανός να ξέρει το επάγγελμα που θα ακολουθήσει ,χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενο των μαθημάτων της σχολής που "θέλει" να σπουδάσει;
Και μετά από 3 χρόνια ο πατέρας του Γιαννάκη είναι αγανακτισμένος γιατί το παιδί του παράτησε την σχολή του. Και γαμώ το κέρατο σου Γιαννάκη ,και εγώ γιατί ρε μαλακισμένο πλήρωνα τόσα χρόνια το φροντιστήριο σου. Εμένα με ρωτάς ρε μαλακισμένο πως έβγαλα αυτά τα χρήματα για να σε κάνω σωστό άνθρωπο; Το σκατό μου παξιμάδι έκανα και εγώ και η μάνα σου...
Αλλά ο Γιαννάκης είναι στον κόσμο του... Όχι για την σπάσει στον μαλάκα τον πατέρα του αλλά γιατί πολύ απλά δεν γούσταρε ότι έκανε. Ήθελε να του πει χρόνια πριν ότι δεν το γούσταρε ,αλλά δεν του επιτρεπόταν να το πει.
Η επιτυχία δεν μετριέται σε χρήματα ούτε σε ακίνητα. Η ευτυχία είναι η Ιθάκη του καθενός. Ευτυχισμένος μπορεί να είναι αυτός που ζει στην σπηλιά και βγαίνει για κυνήγι. Και θα ζει στην σπηλιά γιατί εκεί θα περιστρέφεται από λιγότερους μαλάκες. Ευτυχισμένος είναι ο "τρελός" ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν έχει και καμία ευθύνη. Και το μεγαλύτερο κακό για αυτούς είναι τα ψυχοφάρμακα.
Έτσι και μεις με φάρμακα προσπαθούμε να πάμε με τα νερά μας τους άλλους. Το να εγκλωβίζεις κάποιον δίνοντας του κάποιες συγκεκριμένες επιλογές δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και άλλες. Υπάρχουν απεριόριστες επιλογές απλά δεν τις έχουμε ανακαλύψει.
Βέβαια θα μου πείτε και σεις με την σειρά σας ότι εάν δεν εργαζόμασταν πάνω σε κάτι δεν θα μπορούσαμε να τραφούμε και να εξελιχτούμε. Να σας πω την αλήθεια ούτε εγώ έχω την λύση στο ερώτημα σας. Αλλά γενικά θεωρώ πως ο κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος να κάνει κάτι. Ο κάθε άνθρωπος είναι γεννημένος να κάνει τις επιλογές του βάση των προοπτικών που έχει και θεσπίζει να ζει , χωρίς να υπολογίζει το τι είναι in ή το τι έχει πέραση. Πρέπει να βλέπει τον κόσμο με τα μάτια του και όχι μέσω τρίτων...
Γιατί μάνα και πατέρα ,μοναδικοί γεννιόμαστε αλλά ξεχωριστοί γινόμαστε...
