Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

τρέχοντας και πατώντας τα δικά μας σκατά.

Ξέρεις Ανίδεε,

πόση διαφορά υπάρχει μεταξύ

σοβαρού και αστείου ;
ηθικού και ανήθικου ;
έξυπνου και ηλίθιου  ;
λογικού και παράλογου;

Ελάχιστη νομίζεις;

λάθος.

σε πληροφορώ λοιπόν , πως δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά.

καμία απολύτως. Και δεν είναι σοφιστεία, ή "φιλοσοφική" ή "φιλολογική" αντίληψη και θεώρηση,

και δεν είναι "ποιητική αδεία"...... το ότι δεν υπάρχει διαφορά.

στα 56 μου,
συνειδητοποίησα
1. πως οι "έγκλειστοι" σε ψυχιατρικές κλινικές, δεν είναι κατ' ανάγκη και ποιο "τρελλιάρηδες", από αυτούς που κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Ή για να το πω και λίγο ποιο διαφορετικά, πολλοί από αυτούς που ζουν ανάμεσά μας, θα μπορούσαν κάλλιστα να κάνουν εξαιρετική καριέρα ως ψυχασθενείς σε απομόνωση ψυχιατρείου.
2. Συνειδητοποίησα επίσης πως αγάπη μεταξύ συγγενών δεν υπάρχει. Υπάρχει στυγνό συμφέρον που όταν "βολεύει" και τις 2 πλευρές είναι εξαιρετικό. Όταν Δεν τις βολεύει , ο συγγενής σου είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σου.  ποιο Μεγάλος εχθρός σου ακόμα και από τους φίλους σου.
3. Φιλίες δεν υπάρχουν. Ή  μάλλον "άδολες φιλίες" δεν υπάρχουν με 3 εξαιρέσεις.
Η πρώτη εξαίρεση είναι αυτή τις πρώτες μέρες στο σχολείο. όπου κρατώντας τρέμοντας το χεράκι του Γιωργάκη ή της Αννούλας, βλέπεις τον έναν καινούργιο άγνωστο κόσμο, μοιράζοντας τις φοβίες σου και τα όνειρα σου με έναν άλλο πιτσιρικά ή πιτσιρίκα που το χέρι του τρέμει κι αυτουνού ή αυτηνής.
Η  δεύτερη περίπτωση είναι ο στρατός. Και ο στρατός σε "στριμόκωλες" καταστάσεις. Εκεί μαθαίνεις την "εμπιστοσύνη". .....Εμπιστοσύνη ....... άγρια λέξη. Είναι φοβερά δύσκολο να εμπιστευτείς τον ανώτερό σου, τον κατώτερό σου, τον διπλανό σου. Η εμπιστοσύνη είναι ποιο άγριο πράγμα ακόμα και από τον σεβασμό. Γιατί η εμπιστοσύνη φιλαράκο είναι ο αμοιβαίος σεβασμός. ....... και αμοιβαίος σεβασμός προκύπτει μόνο από τον πραγματικό φόβο , μπροστά σε πραγματικό κίνδυνο. Και αν ισχύει πως ο "σεβασμός κερδίζεται δεν επιβάλλεται" ..... σκέψου πόσο δύσκολος είναι ο αμοιβαίος σεβασμός.
η δικιά μας η γενιά "διδάχθηκε" να μην σέβεται τίποτα. Πολύ φοβάμαι ........ ότι διδάξαμε και την δική σας την γενιά το ίδιο.
Η τρίτη περίπτωση Είναι η ίδια η  εξαίρεση. Σε όλα υπάρχουν εξαιρέσεις, μικρές ή μεγάλες.

συνειδητοποίησα επίσης στα 56 μου,
Ότι ηθικό και ανήθικο δεν υπάρχει. 
ανήθικο είναι το να εκπορνεύεσαι.
ανήθικο είναι να πεινάνε τα παιδιά σου.

Έλα λοιπόν και πες μου. 
ποιός είναι ο πλέον ηθικός. Αυτός που αφήνει τα παιδιά του να πεινάνε και μένει αμετακίνητος ...... στην δική του την ηθική;
ή αυτός που "κάνει υποχωρήσεις", για να έχει η οικογένεια  το στομάχι της γεμάτο;

συνειδητοποίησα επίσης στα 56 μου,
πως ανάμεσα μας δεν κυκλοφορούν "χαζοί" και "έξυπνοι".

δεν αναφέρομαι στο 1....   ο\οο των κρετίνων ούτε στο 
1 ...ο\οο των ευφυών.

αναφέρομαι στο 99,98% του πληθυσμού, που λίγο ή πολύ το IQ τους είναι σε "παραπλήσια" επίπεδα.

στην ζωή , υπάρχουν απλά  άνθρωποι που έχουν αναγάγει το "λάθρα βιώσας" σε επιστήμη. Υπάρχουν "ευθυνόφοβοι", υπάρχουν "λαθραίοι", υπάρχουν  "ανέντιμοι", υπάρχουν ....."ανθρωπάκια". Δεν υπάρχουν "χαζοί". Υπάρχουν "προσποιούμενοι τους χαζούς"....

και "έξυπνοι είναι αυτοί....... που δεν ξέρουν να κρυφτούν, και που στο τέλος θα πληρώσουν το ....μάρμαρο".

με πολύ απλά λόγια, 

"Ας Μην τρέχουμε πολύ, ας μην είμαστε απόλυτοι στην στάση μας στην ζωή....γιατί υπάρχει ο φόβος  να πατήσουμε τα δικά μας σκατά"..........

και δυστυχώς , αυτά είναι που μυρίζουν ποιο πολύ.