Γεννήθηκα πριν το 60. Σήμερα πλησιάζω τα 60 μου χρόνια.
Από πολύ μικρός συναναστρεφόμουν ΚΑΙ με γύφτους.
Τότε , τον καιρό εκείνο η λέξη "γύφτος", δεν ήταν ούτε βρισιά, ούτε ρατσισμός.
η λέξη γύφτος ήταν προσδιοριστική. Πως λέμε "Πελοποννήσιος"; πως λέμε "Κρητικός"; πως λέμε "Χασάπης";
Γύφτους έλεγαν και τους σιδεράδες.
οι γύφτοι έκαναν εμπόριο. Από άλογα που τα λάτρευαν, από ζωοτροφές, από σιδερένια αντικείμενα, τα οποία εκτός από το εμπόριο, εκτός από επιδιορθώσεις , έκαναν και κατασκευές.
Ψαλίδια, μαχαίρια, δρεπάνια.
και βέβαια, προσέφεραν και υπηρεσίες.
"κάνω μάγια", "λύνω μάγια", ΄"λέω τα χαρτιά"....
να θυμίσω βέβαια..... έχει σημασία όμως.... πως επιτυχίες του κινηματογράφου και της δισκογραφίας..... είχαν σχέση με γυφτοπούλες, και πάει λέγοντας....
και βεβαίως ήταν ΚΑΙ κλέφτες, "κάποιοι από αυτούς"...... μόνο πού, ........ "έκλεβαν ότι εύρισκαν"...... δεν παραβίαζαν ούτε κλειστές πόρτες, ούτε αφαιρούσαν χαλκούς και σίδερα.
και βεβαίως έκαναν ΚΑΠΟΙΟΙ από αυτούς, ΚΑΙ εμπόριο παιδιών. "το πήραν οι γύφτοι" .....ή ..... "θα σε δώσω στους γύφτους", ήταν η απειλή που έφερνε συνήθως αποτέλεσμα σε μικρά ατίθασα αυτάκια.
Βέβαια το "εμπόριο" για να είμαστε και ειλικρινείς, δεν προϋποθέτει μόνο τον "γύφτο-τέρας" που πουλάει αλλά και τον "μπαλαμό-άγγελο" που αγοράζει.
οι γύφτοι επίσης, στήριξαν ολόκληρες περιοχές στην αγροτική παραγωγή, ειδικά στην φάση της συγκομιδής.
Πορτοκάλια στην Σπάρτη και στο Άργος, μελιτζάνα και ντομάτα στην Σκάλα και στην Αμαλιάδα, κρεμμύδια στα Βάτικα, πατάτες στην Καλαμάτα και στην Πάτρα, καρπούζια στην Γαστούνη και στον Πύργο.
και η πληρωμή πάντα σε είδος, και.... γι αυτό το πλανόδιο εμπόριο της πατάτας, της ντομάτας, του κρεμμυδιού, του πορτοκαλιού, γινόταν -- αποκλειστικά και μόνο-- με DATSUN......
Mεγάλωσα με γύφτους. Τους σεβόμουν. Στα φοιτητικά μου χρόνια, γνώρισα γύφτο στην σχολή ( πολύ προχωρημένη οικογένεια)..... κάναμε κάποια παρέα. Πήγα στο σπίτι του ... από περιέργεια.... και ντράπηκα ..... από την καθαριότητα. .... Εντάξει..... οι συνήθειες.... συνήθειες..... Εντάξει..... το να κάθεσαι πάνω στο χαλί μέσα στο σαλόνι...... είναι που με ξάφνιασε....... αλλά .. τι να κάνουμε τώρα..
Μεγάλωσα όμως σε μία άλλη Ελλάδα.
Στην Ελλάδα του γέλιου και της περηφάνιας.
Στην Ελλάδα της φτώχειας και της αξιοπρέπειας.
σήμερα, τους Γύφτους τους φοβάμαι και μου φαίνονται αποκρουστικοί.
Δεν άλλαξαν όμως ΜΟΝΟ οι Γύφτοι.
Γερνάω σε μία άλλη Ελλάδα.
Στην Ελλάδα του φόβου και της αθλιότητας.
Στην Ελλάδα του τηλεπαιχνιδιού και της λαμογιάς.
Δεν φταίνε ΜΟΝΟ οι Γύφτοι τελικά.......
Δεν άλλαξαν όμως ΜΟΝΟ οι Γύφτοι.
