Το κράτος
εισπράττει φόρους.
Γιατί;
Το κράτος πρέπει
να εισπράττει φόρους, για να καλύψει τα έξοδά του. Γιατί το κράτος έχει έξοδα; Το
κράτος έχει έξοδα για να καλύψει τις υποχρεώσεις του σε αυτούς που του δίνουν
οντότητα, στους Έλληνες υπηκόους και στους Έλληνες το γένος.
Τι είναι φόρος; H υποχρεωτική
εισφορά των πολιτών στο κράτος σύμφωνα με κανόνες δικαίου, ώστε το κράτος να
μπορεί να εκτελέσει τον προορισμό του.
Ποιες είναι αυτές
οι υποχρεώσεις; Αυτές που λέει το «Σύνταγμα», το «καταστατικό δηλαδή του
Οργανισμού».
Η ελευθερία, η
ασφάλεια, η υγεία, η εργασία, η τέλεση ελεύθερα των θρησκευτικών πεποιθήσεων, ή
τήρηση των ηθών και των εθίμων, ή περιουσία, η αξιοπρέπεια, η ελευθεροτυπία, η
ελευθερία των ιδεών, η ευνομία….και ίσως και άλλα πολλά δικαιώματα των πολιτών.
Τι σημαίνει
δημοσιονομική πολιτική;
Σύμφωνα με τα
βιβλία και την επιστήμη η «πολιτική που ασκεί το κράτος μέσω των φόρων και έχει
2 στόχους. Την αναδιανομή του εισοδήματος ( ενισχύω τους αδύναμους με τα λεφτά
των δυνατών), και η εφαρμογή επιδότησης ή απαγόρευσης σε δραστηριότητες, που το
κράτος κρίνει ότι δεν εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο (π.χ. έχω ανάγκη από
κατοικίες, με φορολογικά μέτρα ενισχύω – προτρέπω τους πολίτες ή τις
επιχειρήσεις να φτιάχνουν σπίτια καινούργια. Δεν έχω ανάγκη από κατοικίες,
φορολογώ την νέα κατοικία με συντελεστές υψηλούς για να αποτρέψω την κατασκευή
νέων κατοικιών. Αν έχω συγχρόνως και κοινωνική πολιτική, δίνω κίνητρα
φορολογικά για μεταβιβάσεις παλαιών κατοικιών, για συντηρήσεις κλπ)»
Τι είναι πιστωτής;
Αυτός στον οποίο
χρωστάς λεφτά, γενικά και αόριστα. Δεν έχεις χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής, δεν
έχεις συμβατικές υποχρεώσεις αποπληρωμής συγκεκριμένες.
Τι είναι δανειστής;
Αυτός με τον οποία
έχεις συνάψει δάνειο, με ελεύθερη βούληση, με συγκεκριμένους όρους, και με
συγκεκριμένους τρόπους πληρωμής και διασφάλισης του δανείου.
Τι είναι λαός;
To σύνολο των υπηκόων
μιάς χώρας, που έχουν δικαιώματα και
υποχρεώσεις και δυνατότητα ελεύθερης άσκησης δικαιωμάτων.
Τι είναι έθνος;
To σύνολο μιάς ράτσας, φυλής, ή ομάδας ανθρώπων συγκροτημένης με κοινές πεποιθήσεις ,
κοινά χαρακτηριστικά (ήθη, έθιμα, θρησκεία, αξίες γλώσσα κλπ) σε διαχρονικό
επίπεδο, στο διηνεκές. Π.χ. ο ανήλικος γιός μου δεν μπορεί να μπεί στην
κατηγορία λαός, μπαίνει στην κατηγορία έθνος. Το αγέννητο εγγόνι μου επίσης. Ο
πεθαμένος παππούς μου επίσης. Ο αμερικάνος με ελληνική καταγωγή 3ης
γενιάς ,που δεν μιλάει ελληνικά, δεν έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα, αλλά νοιώθει
ότι είναι Έλληνας επίσης.
Ο λαός είναι τμήμα
του έθνους, υποσύνολο του έθνους, λειτουργεί μέσα από αυτό και είναι το
δεδομένο μίας συγκεκριμένης στιγμής.
Το σύνταγμα μας, ορίζει ότι οι εξουσίες πηγάζουν από
τον λαό (λογικό δεν θα μπορούσε να πηγάζουν από το αγέννητο εγγόνι μου, και
ούτε τον νεκρό παππού μου) και ασκούνται υπέρ του λαού και του έθνους (πάλι
λογικό, δεν θα αποφασίσω εγώ σήμερα κάτι που θα έχει κακή επίπτωση για το
αγέννητο εγγόνι μου)
Το κράτος μας,
είναι ένα κράτος εθνικό και όχι κράτος λαικό. Το κράτος μας φτειάχθηκε, υπήρξε,
λειτούργησε, όχι μόνο για το τώρα και το εδώ, αλλά για το τώρα, το εδώ, το μετά
το έξω, το χθές .Και δεν το λέω εγώ. Το
λέει η ιδρυτική του διακήρυξη. Το καταστατικό για να αλλάξει …..δεν μπορεί. Δεν
έχω δικαίωμα εγώ ….τώρα, να αποφασίσω ….κάτι κακό για τους ….μετά.
Τι σημαίνει λαική
κυριαρχία; ότι ο λαός αποφασίζει ελεύθερα, το πώς θα κυβερνηθεί και το πώς θα
ζεί.
Δεν ξέρω αν
διαφωνείται λίγο ή πολύ με τα γραφόμενα μου, αλλά λίγο ή πολύ τα πράγματα είναι
έτσι.
Από τα κανάλια
ακούμε για τους πιστωτές, (δεν υπάρχουν πιστωτές ούτε δανειστές) υπάρχουν κράτη
που μας έχουν δανείσει με καθεστώς Αγγλικού δικαίου
Ακούμε για
εφαρμογή δημοσιονομικής πολιτικής. (καμία δημοσιονομική πολιτική δεν ασκείται,
παρά μόνο «φορομπηχτική» , όχι με την έννοια του δικαίου αλλά με την
έννοια…….τα παίρνω από όπου μπορώ….όπως μπορώ και από όπου γουστάρω)
Έτσι ο Έλληνας
υπήκοος που έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις, που είναι «φορολογικός κάτοικος
Ελβετίας- δηλαδή στα χαρτιά ζει 181 μέρες τον χρόνο στην Ελβετία» , δεν
πληρώνει μία (έτσι προβλέπεται από τις συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολογίας),
αλλά ο φουκαράς των 12.000 ευρώ ετησίως πληρώνει.
Έτσι η πολυεθνική
που κάνει τον μεγαλύτερο τζίρο στην αγορά, και έχει έδρα στην Αγγλία, μέσω
τριγωνικών συναλλαγών και υπερτιμολογήσεων (νόμιμα γίνεται), δεν πληρώνει μία,
ενώ ο φουκαράς ψιλικατζής ( αυτός που τον τζίρο του τον έχει «κλέψει» η
πολυεθνική), πληρώνει).
Έτσι ο «έξυπνος» Έλληνας
που έχει βουλγάρικες πινακίδες (νόμιμα τις έχει), στο θηριώδες jeep του,
δεν πληρώνει μία από τέλη κυκλοφορίας, και ούτε τον απασχολούν τα τεκμήρια, ο
φουκαριάρης δημόσιος υπάλληλος των 1000 ευρώ τον μήνα, που είχε την ηλίθια
άποψη να αγοράσει ένα αυτοκίνητο των 2.000 κυβικών, όταν δεν υπήρχαν τεκμήρια ,
πληρώνει.
Παλαβομάρα; Ψέμα; «Απάτη» ; …..ή μήπως πρόθεση ; …..
Γιατί
χρησιμοποιούνται από τα ΜΜΕ, συλλήβδην «παραπλανητικοί όροι»;
Γιατί εδώ και 3 χρόνια, στα panels των συζητήσεων, από οικονομικούς συντάκτες, από
οικονομολόγους , από αναλυτές, από πολιτικούς, δεν άκουσα έστω και μία φορά,
την αλήθεια……. «του γιατί η χώρα, έχασε τεράστια φορολογικά έσοδα, και
γιατί …..αποβιομηχανοποιήθηκε μέσα σε τρία χρόνια»; (1987-1990;)
Ακούστε λοιπόν την
δική μου «αιρετική» εκδοχή.
1/1/1987.
Εφαρμόζεται ο ΦΠΑ, ο οποίος αντικαθιστά τον ΦΚΕ και το
χαρτόσημο. Συγχρόνως καταργούνται τα τελωνεία για εισαγωγές προιόντων από την
τότε ΕΟΚ.
Ο ΦΚΕ ήταν φόρος του 10% λειτουργούσε σαν τον ΦΠΑ, με
μία μικρή διαφορά. Δεν συμψηφιζόταν. Με εξαίρεση τις βιομηχανίες που είχαν το
δικαίωμα να συμψηφίσουν τον μισό.
Για να καταλάβετε βάλτε κάποια νούμερα κάτω. Εστω ότι
η βιομηχανία πουλάει σε μεταπράτη 100 ευρω. Βάζει φκε 10 ευρω. Ο μεταπράτης
αγοράζει στην ουσία με 110 ευρώ. Πουλάει σε κατάστημα λιανικής με 200 ευρώ.
Βάζει ΦΚΕ 20 ευρώ. Ο λιανοπωλητής πουλάει με 300 ευρώ . βάζει ΦΚΕ 30 ευρώ ( ο
λιανοπωλητής δεν κόβει απόδειξη δεν εισπράτει ΦΚΕ, το κράτος δεν παίρνει τα 30 ευρώ.)
Το κράτος σίγουρα όμως είχε εισπράξει τα 50 ευρώ από την πώληση του μη
συμψιφηζόμενου ΦΚΕ, ακόμα και στην περίπτωση του «κακού» φοροφυγάδα
λιανοπωλητή.
Ας πάμε τώρα στην
περίπτωση που δεν έχουμε βιομηχανία (όπως και δεν έχουμε), και έχουμε πάλι τον
εισαγωγέα, και τον λιανοπωλητή. Έχουμε αυτή την φορά ΦΠΑ συμψηφιζόμενο στο 20%.
Ο εισαγωγέας δεν θα πληρώσει ΦΠΑ στην εισαγωγή. Θα πουλήσει με 100 ευρώ, θα
επιβάλλει ΦΠΑ 20% δηλαδή 20 ευρώ, θα τον αποδώσει στο δημόσιο. Ο λιανοπωλητής
θα αγοράσει με 100 ευρώ και θα πουλήσει με 200 ευρώ βάζοντας ΦΠΑ 20%, δηλαδή 40
ευρώ. ---- Εστω ότι ο λιανοπωλητής θα κόψει την απόδειξη ( εδώ γελάμε πολύ,
λίγο ή καθόλου). Στο δημόσιο επειδή
συμψιφήζεται ο φόρος θα αποδώσει 20 ευρώ (40-20). Το δημόσιο θα εισπράξει
συνολικά 40 ευρώ. Προσέξτε και κάτι άλλο. Όταν εγώ θα πάω στον λιανοπωλητή, το
20% επιβάρυνση, είναι αντικίνητρο για να ζητήσω απόδειξη. Αν η επιβάρυνση ήταν
10%, το αντικίνητρο θα ήταν πολύ μικρό. Προσέξτε και κάτι άλλο. Μην κόβοντας
απόδειξη, ο λιανοπωλητής, δεν φοροδιαφεύγει μόνο τον ΦΠΑ, Αλλά φοροδιαφεύγει
και το εισόδημά του.
Προσέξτε και κάτι
άλλο. Η κατάργηση των τελωνείων, στέρησε από το κράτος δασμούς, που τα έσοδά
τους ήταν σημαντικά για τα μη «βασικά βιοτικά αγαθά, όπως φάρμακα, τρόφιμα,
κλπ). Προσέξτε και κάτι άλλο. Η μη εφαρμογή δασμών επι της αξίας εισαγωγής,
επέτρεπε , ή μάλλον έδινε κίνητρο στον εισαγωγέα, να φέρνει προιόντα με
εικονικές τιμές, πολλαπλάσιες της πραγματικής αξίας. Δεν είχε λόγο να μην το
κάνει. Για Ένα ρούχο αξίας 10 ευρώ, θα
πλήρωνε δασμούς 1 ευρώ, με το παλιό καθεστώς. Για το ίδιο ρούχο των 10 ευρώ,
εάν το τιμολόγιο εισαγωγής αντι για 10 ευρώ , έγραφε 100 ευρώ, δεν θα πλήρωνε
δασμούς 10 ευρώ , όπως με το παλιό καθεστώς αλλά μηδέν. Προσέξτε και κάτι άλλο.
Από τα 10 έως τα 100 ευρώ, η διαφορά δηλαδή , το κέρδος του στην Ελλάδα θα
φορολογείτο με 20% συντελεστή
εισοδήματος, ….δηλαδή το κράτος έχασε άλλα 18 ευρώ, (90 χ 20%).
Ρωτάω λοιπόν ο
αφελής, ένας βιοτέχνης ρούχων, γιατί θα έφτιαχνε εδώ τα ρούχα και δεν θα τα
έκανε εισαγωγή από την Κίνα μέσω Ρότερνταμ. Και σαν βιοτέχνης θα είχε το
δικαίωμα, να συμψηφίσει το μισό του ΦΚΕ αγοράς των πανιών του. Οποίος βλάξ, θα
συνέχιζε να παράγει στην Ελλάδα; Οποίος βλάξ, δεν θα έκανε υπερτιμολογήσεις; Οποίος
κάτοικος αυτής της χώρας, θα πήγαινε να επενδύσει σε παραγωγή, να μπλέξει με
υπουργεία βιομηχανίας, με ΙΚΑ, με συνδικάτα, με γραφειοκρατίες; Οποίος βλάξ
κάτοικος αυτής της χώρας, θα αγόραζε ελληνικά προιόντα;
Και είχαμε και την
κατάργηση του χαρτοσήμου. Τι ήταν το χαρτόσημο; Ενας φόρος, ένα τέλος, που έμπαινε
στα τιμολόγια και στην ουσία «νομιμοποιούσε» έναντι του κράτους τις συναλλαγές.
Εάν πήγαινες σε δικαστήριο, επειδή είχες «μπαταχτσή πελάτη», το δικαστήριο
έλεγε. Χαρτοσημάνθηκε η συναλλαγή; Πήρε το κράτος τα δικαιώματά του; Αρα η
συναλλαγή υφίστανται ενώπιον των δικαστηρίων, άρα εξετάζεται η υπόθεση. Τι ήταν
το χαρτόσημο ; Ένα 2%, και επ αυτού ένα 20% υπέρ ΟΓΑ. Μάλιστα. Δηλαδή σε μία
χώρα με 200 δις. ΑΕΠ, έστω ότι τα μισά δηλαδή τα 100 δις. Είναι αντικείμενο
εμπορικής δραστηριότητας και συναλλαγής. Δηλαδή σε μία χώρα με 2% χαρτόσημο και
20% ΟΓΑ επί του χαρτοσήμου, το κράτος θα εισέπραττε, 2 δις χαρτόσημο και 400.000.000 ευρώ ο
«χρεωκοπημένος και μπατιρημένος ΟΓΑ».
Προσέξτε και κάτι
άλλο. Ο ΦΚΕ ήταν εθνικός φόρος. Το ΦΠΑ είναι κοινοτικός φόρος. Να σας το κάνω
λιανά λοιπόν……. Ότι εισπράττει το κράτος
από τον ΦΠΑ, ένα μεγάλο μέρος του πηγαίνει στην κοινότητα, και όχι στις τσέπες
του Ελληνικού Κράτους.. Δηλαδή …….τα
λεφτά της ΕΟΚ, …..Η τα λεφτά της Ενωσης της Ευρωπαικής…….. δεν είναι τίποτε
άλλο από ……το μεγαλύτερο μέρος τους ……ΔΙΚΑ μας λεφτά. Δηλαδή οι ……ηλίθιοι (
ψεύτες κακόβουλοι) που διατυμπανίζουν …..η ΕΟΚ ……μας δίνει λεφτά…….. ας
σκεφτούν πολύ καλά …..τι ακριβώς λένε.
Και ας πάμε τώρα
στο τραγελαφικό του πράγματος.
Ολη η οικονομική
δραστηριότητα, έχει μετακινηθεί σε μεγάλες οικονομικές μονάδες. – που κατά
κανόνα είναι πολυεθνικές—που κατά κανόνα, νόμιμα, νομιμότατα, με το γράμμα και
την βούλα του νόμου – φοροαποφεύγουν –
Για να καταλάβετε
το μέγεθος του προβλήματος, μπείτε σε ένα SUPER MARKET. Αν δεν
είναι ξένων συμφερόντων (για να βγάζει τα κέρδη του νόμιμα-νομιμότατα στο
εξωτερικό), το 90% των προιόντων στα ράφια του (εισαγόμενα κατά κανόνα ή αν δεν
είναι εισαγόμενα παράγονται-συσκευάζονται εδώ , με εισαγώμενα όμως τα βασικά
συστατικά), είναι προιόντα ξένων εταιρειών, με έδρα αλλού γι αλλού, που νόμιμα-
νομιμότατα φοροαποφεύγουν.
Δηλαδή ότι μας έχει απομείνει από τους κουτσουρεμένους
μισθούς, από φόρους και χαράτσια, καταλήγει στο εξωτερικό, αφήνοντας μηδαμινά
έσοδα στο Ελληνικό κράτος της Λαικής κυριαρχίας και της Εθνικής Ανεξαρτησίας.
Παλαβομάρα μαζί με ψέματα αγαπητοί μου. Δεν είμαστε
παρά αγελάδες για άρμεγμα, τις οποίες μάλιστα δεν τις ταίζουν κιόλας.
