Η θεωρία των «δύο άκρων» …..και το τρίτο το μακρύτερο … «άκρο».

Στην ανεκδοτολογία μεταξύ μοναστηριακών και ιερατικών κύκλων, το αγριογούρουνο ονομάζεται «πουρναρόψαρο». Λες την αλήθεια, όπως σε βολεύει. Λες την αλήθεια, χρησιμοποιώντας  αυθαίρετους προσδιορισμούς. Λες την αλήθεια, χρησιμοποιώντας υπερβολές, έχοντας σαν βάση την εξαπάτηση και την διαστρέβλωση.

Στην πολιτική, η εξαπάτηση είναι δεδομένη. Η διαστρέβλωση  είναι αναμφισβήτητη. Οι αυθαίρετοι προσδιορισμοί ο κανόνας. Και το «βόλεμα» πάσης φύσεως , είναι ο στόχος.

     Αν θα μιλούσε  πολιτικά κανείς πριν από 30 χρόνια, τα πράγματα ήταν πολύ απλά, και βολικά. Από την μία την μεριά  ή «αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις» και από την άλλη «η εθνικοφροσύνη και οι νοικοκυραίοι». Σαν ψηφοφόρος,  Διάλεγες, και  ταυτιζόσουν με τα κόμματα πολύ εύκολα. Κάτι ο εμφύλιος, που ήταν κοντά χρονικά, κάτι η πρώτες μέρες της μεταπολίτευσης, όπου οι πρώην χειροκροτητές της χούντας, μετατράπηκαν σε αντιστασιακούς, κάτι οι ελπίδες, πως με την εισδοχή μας στην τότε Ε.Ο.Κ., επιτέλους γίναμε Ευρωπαίοι, επιτέλους θα αγοράζουμε φθηνά αρώματα και αυτοκίνητα. Για  τον ψηφόρο-πελάτη,  των κομμάτων εξουσίας, καθώς και για τα «μαγαζάκια» των κομμάτων, η προσέγγιση γινόταν με βάση  τα ιδεολογήματα του καθ΄ενός και κυρίως του τι αντιπροσώπευε το «αντίπαλο» κόμμα.

     Αν θα μιλούσε κανείς πριν από 15 χρόνια, τα πράγματα ήταν «απλά» απλά, και περισσότερο βολικά. Οι ψηφοφόροι επέλεγαν όχι τόσο με βάση την ιδεολογική τους καταβολή, αλλά με βάση τις προσδοκίες τους και τις ελπίδες τους, σε σχέση με την τσέπη τους. Οι «εκσυχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ, προσήλκυαν κόσμο και από την «δεξιά», γιατί το ζητούμενο ήταν του πόσο φουσκώνει η τσέπη σου, του πόσο εύκολα είναι τα πράγματα, για το πάσης μορφής δάνειο, για την πάσης μορφή επιδότηση. …..το «προοδευτικός», έγινε «εκσυγχρονιστής» για να μην ενοχλεί τον «δεξιάς» καταβολής ψηφοφόρο.

 Κοινός παρανομαστής, των περιόδων αυτών της μεταπολίτευσης, ήταν «η θεσούλα στο δημόσιο» και  το «γλύψιμο έστω της κουτάλας» από «εφαπτόμενες του δημοσίου» οικονομικές δραστηριότητες.

Εδώ και 3 χρόνια περίπου, τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην. Το πολιτικό σκηνικό, έχει διαφοροποιηθεί τελείως. …..Τέρμα οι ιδεολογίες. ……Τέρμα οι ελπίδες για γέμισμα της τσέπης. …….. Τέρμα η ελπίδα του ψηφοφόρου-χειροκροτητή-χουλιγκάνου για διορισμό στο Δημόσιο…Εδώ ….. ξεκινήσαμε ……..και τελειώσαμε μάλλον απότομα….. με διαχωρισμό σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς»………
Και αυτό δεν κράτησε πολύ. …….. η  καταγγελία του μνημονίου, μετατράπηκε σε επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. …..η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, μετατράπηκε ……. Σε επιτυχή πορεία και επίτευξη στόχων. …… Οι κραυγές του ….. «έξω από την ευρωζώνη», …..μετατράπηκαν σε «μέσα στην ευρωζώνη…… αλλά με διαπραγμάτευση».

Το σύνδρομο Ολυμπιακός – Παναθηναικός, το οποίο μόνο μέσω της «πόλωσης» μπορεί να λειτουργήσει, …… «περπάτησε μια χαρά επι 35 χρόνια». ……..τώρα;

Ότι λέει ο Σύριζα σήμερα, το έλεγε σαν αντιπολίτευση η Ν.Δ. πριν 2 χρόνια. ….. Ότι έλεγε το ΠΑΣΟΚ πριν 2 χρόνια, το λέει η ΝΔ σήμερα.

Εν τω μεταξύ οι «πολίτες»- «πελάτες», έχουν απλά του να επιλέξουν τον τρόπο «θανάτου τους». .. Ή συνεχίζεται αυτή η πολιτική  και κάθε μέρα συνεχίζουμε να βουλιάζουμε , ή ψάχνουμε να βρούμε έστω τον άμεσο θάνατο αυτόν που θα γεννήσει τις όποιες ελπίδες της Ανάστασης……….. κάποια στιγμή.

….κάτω από τις συνθήκες αυτές, γεννήθηκε η θεωρία των δύο άκρων. ..θεωρία που τα ΜΜΕ αναπαράγουν. ….Τα ΜΜΕ, που αντί ο ρόλος τους να είναι αυτός του ελέγχου της εξουσίας, εχει γίνει …..η εξουσία αυτή καθ αυτή.
Από την μία «νεοναζιστικά μορφώματα», από την άλλη ένας Σύριζα αλλού- γι αλλού. Αυτά είναι τα δύο άκρα, και στην μέση ποιοι; …….Στην μέση …..η ορθότητα, ……η νομιμότητα…..η σοφία. Οι μοναχικοί περιπατητές  του ……μνημόνιο για να πληρώσουμε συντάξεις, μνημόνιο για να έχουμε φάρμακα, μνημόνιο για να έχουμε πετρέλαιο.

Ξεπουλιέται η χώρα μπιρ- παρά. Ξεπουλιέται ότι εχει αξία.

Αποκρατικοποιούμε τον ΟΤΕ, για να τον αγοράσει ο κρατικός Γερμανικός ΟΤΕ.

Αποκρατικοποιούμε το αέριο, για να το αγοράσει η κρατική Αζέρικη εταιρεία.
Εκπορνεύεται η χώρα, η κοινωνία, οι νέοι άνθρωποι.
Πεθαίνουν οι γέροι χωρίς φάρμακα, χωρίς συντάξεις, χωρίς πετρέλαιο, αλλά με μνημόνιο.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ανάμεσα στα 2 άκρα,  κρέμεται, υπάρχει «το μεσαίο άκρο».
Το τρίτο, το μακρύτερο…….. αυτό της δήθεν λογικής, της δήθεν νομιμοφροσύνης, αυτό των παλιών «εθνικόφρονων-νοικοκυραίων», και των  « εκσυγχρονιστών-προοδευτικών».- Ολοι μαζί ποιά χέρι χέρι. Για να σώσουνε την Πατρίδα και συγχρόνως να εκσυγχρονίσουνε τον τόπο , …….που το έχει ανάγκη.